است ، تمام شده است . هم مسائل فرهنگىاش تمام نشده است و هم ساير مسائل . شما هيچ وقت خوف از اين نداشته باشيد كه مثلًا ، دولت غاصب عراق حمله كرده است و دارد مثلًا ، كارهاى خلاف مىكند . از اينها هيچ وقت خوف نداشته باشيد . اينها نمىتوانند كارى انجام بدهند . شما از اين خوف داشته باشيد كه همان نقشههايى كه قبل از انقلاب اينها داشتند ، در زمان رضا خان و محمد رضا خان داشتند ، حالا بيشتر داشته باشند . آنها قبلًا از باب اينكه به طور ذهنى و علمى ، يافته بودند كه اسلام اگر رواج داشته باشد و مظاهر اسلام رواج داشته باشد ، نمىگذارد كه ما استفادههايمان را بكنيم ، حالا كه عيناً سيلى را خوردند و مشاهده كردند قدرت اسلام را در يك ملت سى و چند ميليونى و اسلام ، كه داراى يك ميليارد جمعيت است ، اينها ملاحظه مىكنند كه بعد از آنكه سى و چند ميليونشان به ما اين طور كردند ، پس وقتى كه يك ميليارد جمعيت دنيا ، كه قريب به يك ميليارد مسلم دارد ، اگر اينها همه مثل ايران بشوند ، ما چه خواهيم كرد ؟
امروز نقشه دقيقتر از آن وقت است . امروز طرحهايى كه اينها مىخواهند پياده كنند از آن وقت شديدتر است و ما بايد بيشتر چشم و گوشمان را باز كنيم . شما امروز هم مىبينيد كه چهار نفر ، ده نفر روحانى كه با كمال صداقت دارند خدمت به اين انقلاب مىكنند ، از هر گوشه صدا مىشود كه حكومت آخوندى ! اين زمزمهها تازه كم كم همان نقشههاى سابق است . آن وقت هم يك دفعه نشد . ابتدا كم كم ، يكى يكى ، دوتا دوتا اهل علم بلاد را ، اهل منبر بلاد را انتقاد كردند ؛ گفتند ، گفتند ، روزنامهها بعد شروع كردند و نطقها و مجالس و اينها درست كردند و بعد هم كار خودشان را انجام دادند . حالا هم اين نقشه هست در كار .
فلسفه عزادارى براى سيد الشهدا ( ع )
در آن وقت ، يكى از حرفها كه هى رايج بود ، مىگفتند : « ملتِ گريه » ؛ براى اينكه مجالس روضه را از دستشان بگيرند . اينكه همهء مجالس روضه را آن وقت تعطيل كردند ، آن هم به دست كسى كه خودش در مجالس روضه مىرفت و آن بازيها را در مىآورد ،