القلب بودند ، شركت مىكردند و هر كدام قوى بودند ، نمىكردند . ما بايد از اينها عبرت بگيريم ، از اين مسائل . با تبليغات مختلف ، نه همان با زور ، با تبليغات مختلف ، اين مسائلى كه داشتند و آن مطالبى را كه خودشان مطالعه كرده بودند و موانع را پيدا كرده بودند با تبليغات دامنهدار از هر نحو ، قلمها و نطقها و روزنامهها و همه چيز به كار مىافتاد ؛ براى اينكه ، اين مسائل را به ثمر برسانند و موفق هم ابتدا شدند ، به طورى كه اين را من كراراً گفتهام : مرحوم آقاى آشيخ عباس تهرانى « 1 » - رحمه اللَّه - گفتند كه من اراك بودم و مىخواستم بيايم به قم يا به تهران مىخواستم بروم ، از اراك مىخواستم بيايم .
خواستم اتومبيل بگيرم ، آن شوفر اتومبيل گفت كه ما عهد كرديم ، قرار داديم با خودمان كه دو طايفه را سوار اتومبيل نكنيم : يكى فواحش را ، يكى هم آخوندها را . در اثر تبليغاتى كه كرده بودند ، شعرهاى شاعرشان را كه لا بد بعضى شنيدهاند كه « تا آخوند و قجر در اين مملكت است ، اين ننگ را كشور دارا به كجا ببرد » ! اين را آن خبيث خدانشناس « 2 » در شعرش گفت .
شعرا شعر گفتند ، مجالس درست كردند ، محافل درست كردند ، تبليغات كردند ؛ هرطور توانستند با هر شيوهاى ، اين روحانيون را و اين متديّنين را كوبيدند و مقصود اصلى اين بود كه اسلام را از بين ببرند . آنها مىفهميدند كه تا اسلام قدرت دارد در يك كشورى ، نمىتوانند آنها آن طور كه مىخواهند سلطه پيدا كنند . بايد اسلام را و مظاهر اسلام را و احكام اسلام را اينها از بين ببرند تا موفق بشوند به آن مقاصدى كه دارند . لهذا ، مطالعه مىكردند چه چيز براى اسلام بيشتر مىتواند خدمت بكند ، قدرت اسلام را بهتر مىتواند حفظ بكند ، آن را بيشتر مىكوبيدند و كدام احكام اسلام بيشتر پيش مردم - مثلًا - رايج است و بيشتر علاقه به آن دارند ، آن را بيشتر مىخواستند از بين ببرند .
هوشيارى در مقابله با نقشههاى اجانب
ما بايد توجه به اين معنا داشته باشيم . ما بايد گمان نكنيم كه مسائل ايران ختم شده
هامش
( 1 ) - از مدرسين برجستهء اخلاق در حوزه علميه قم و تهران
( 2 ) - عارف قزوينى .