باشد و جبران گناهان را با توبه و عمل صالح نكند ، مشمول اين آيه نخواهد بود .
پس اى عزيز ، شيطان تو را مغرور نكند و هواهاى نفسانيه تو را گول نزند . البته انسان تنبل مبتلا به شهوات و حب دنيا و جاه و مال ، مثل نويسنده ، هميشه دنبال بهانه است از براى تأييد تنبلى خود ، و هر چه موافق با شهوات او باشد و مؤيد هواهاى نفسانيه و خيالات شيطانيهء او باشد ، اقبال به آن نمايد و چشم و گوش خود را به آن باز كند ، بدون آنكه فحص از مغزاى آن نمايد يا به مقابلات و معارضات آن نظر نمايد .
بيچاره گمان مىكند به مجرد دعوى تشيع و حب اهل بيت طهارت و عصمت جواز ارتكاب هر محرّمى را خداى نخواسته دارد و قلم تكليف ، نعوذ باللّه ، از او برداشته شده ! بدبخت نمىداند كه شيطان بر او تعميه كرده ، و در آخر عمر بيم آن است كه محبت بيمغز بيفايده نيز از دستش برود و با كف تهى در صف نواصب اهل بيت محشور گردد . آخر دعوى محبت كسى [ كه ] بيّنه نداشته باشد پذيرفته نيست .
ممكن نيست من با شما دوست باشم و محبت و اخلاص داشته باشم ، و بر خلاف تمام مقاصد و مطلوبات شما اقدام كنم . درخت محبت ثمره و نتيجهاش عمل بر طبق آن است ، و اگر اين ثمره را نداشته باشد ، بايد دانست كه محبت نبوده ، خيال محبت بوده .
پيغمبر اكرم و اهل بيت مكرم او ، صلوات اللّه عليهم ، تمام عمر خود را صرف در بسط احكام و اخلاق و عقايد نمودند و يگانه مقصد آنها نشر احكام خدا و اصلاح و تهذيب بشر بوده و هر قتل و غارت و ذلت و اهانتى را در راه اين مقصد شريف سهل شمردند و از اقدام باز نماندند ، پس محبّ و شيعهء آنها كسى است كه در مقاصد آنها با آنها شركت كند و پيروى از آثار و اخبار آنها كند . اينكه در اخبار شريفه اقرار به لسان و عمل به اركان را از مقوّمات ايمان شمرده بيان يك سرّ طبيعى و سنّة اللّه جاريه است ، چونكه حقيقت ايمان ملازم با اظهار و عمل است . عاشق در جبلّهء طبيعيهء اوست اظهار عشق و تغزّل در شأن معشوق ، و عمل به لوازم ايمان و محبت خدا و اولياى او . [ اگر ] عمل نكرد مؤمن نيست و محبت ندارد . و اين صورت ايمان و محبت بى مغز و معنى نيز با جزئى حوادث ، و في الجمله فشار ، از بين مىرود و صفر اليد به دار جزاى اعمال منتقل شود .
فصل در بيان آنكه ولايت اهل بيت شرط قبولى اعمال است
آنچه ذيل حديث شريف دلالت بر آن دارد كه ولايت و معرفت شرط قبول