محتضر و گويد : « اى بندهء خدا ، آيا گرفتى آزادى خويش و برائت و امان خود را ؟ و آيا چنگ زدى به پشتيبانهاى بزرگ در زندگانى دنيا ؟ » پس خداوند او را موفق كند ، و گويد : « آرى . » پس از آن ملك الموت گويد : « چه چيز بود آن ؟ » جواب دهد :
« ولايت على بن ابى طالب ، عليه السلام . » مىگويد : « راست گفتى . اما آنچه را از آن مىترسيدى ، امان داد خداوند تو را ، و آنچه را كه آرزو داشتى رسيدى به او ، بشارت باد تو را به رفاقت گذشتگان نيكو ، رسول خدا و على و امامان از اولاد او ، عليهم السلام . » پس جان او را با مدارا بگيرد ، و كفن از بهشت براى او آورد ، و حنوط او مثل مشك خوشبوى باشد . پس به آن كفن او را كفن كنند ، و به آن حنوط حنوط نمايند ، پس از حلّههاى زرد بهشتى حلّهاى به او بپوشانند . و وقتى كه او را در قبر گذاشتند درى از درهاى بهشت بر او باز شود كه داخل شود بر او از روح و ريحان بهشتى . پس از آن ، به او گفته شود : « بخواب همچون عروس در فراش خود ، بشارت باد تو را به روح و ريحان و نعمتهاى بهشت و پروردگارى كه بر تو خشمناك نيست .
فرمود حضرت صادق ، عليه السلام : و وقتى كه در رسد كافر را مرگ ، حاضر شود پيش او رسول خدا و على و امامان و جبرئيل و ميكائيل و ملك الموت عليهم السلام . پس ، جبرئيل نزديك او آيد و گويد : « اى رسول خدا ، همانا اين شخص بغض داشت به شما اهل بيت ، پس بغض داشته باش به او . » رسول خدا مىفرمايد : « اى جبرئيل ، اين بغض داشت به خدا و رسول او و اهل بيت رسول او ، پس بغض داشته باش [ به ] او . » پس جبرئيل گويد : « اى ملك الموت ، اين شخص بغض داشت به خدا و رسول او و اهل بيتش ، پس بغض داشته باش به او و سخت بگير بر او . » پس ملك الموت نزديك [ شود ] به او و مىگويد : اى بندهء خدا ، آزادى خود را گرفتى ؟ برائت و امان خود را گرفتى ؟ به نگهبان بزرگ تمسّك جستى در زندگانى دنيا ؟ » مىگويد : « نه . » پس مىگويد ملك الموت به او : « بشارت باد تو را اى دشمن خدا به غضب خداوند و عذاب او و آتش . اما آنچه را كه آرزو داشتى ، فوت شد از تو ، و آنچه را مىترسيدى ، نازل شد به تو . » پس از آن ، بيرون آورد جانش را بيرون آوردن سختى ، پس از آن بگمارد به روح او سيصد شيطان را كه آب دهن به روى وى افكنند و اذيت شود از بوى آن . و وقتى او را در قبر نهند ، باز شود به رويش درى از درهاى آتش ، داخل شود بر او از وزش باد آن و شعلهء آن . » - انتهى .
و ببايد دانست كه عالم برزخ هر كس نمونهاى از نشئهء قيامت اوست . و برزخ
شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ( فارسى ) — صفحة 460
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٦٠