تتّبع اللّه عورته ، يفضحه و لو في بيته . « 1 » حضرت صادق ، عليه السلام ، از حضرت رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، حديث مىكند كه فرمود : « اى گروهى كه به زبان اسلام آورديد و ايمان به قلب شما وارد نشده ، مذمّت نكنيد مسلمانان را و جستجو نكنيد قبايح مستورهء آنها را ، زيرا كه كسى كه عورات آنها را جستجو كند ، خداوند جستجو كند عورات او را ، و كسى را كه خدا جستجوى عورت او كند ، مفتضح كند او را و اگر چه در خانهاش باشد . » خداوند تبارك و تعالى غيور است و هتك مستور مؤمنين و كشف عورات آنها هتك ناموس الهى است . اگر انسان بيحيايى را از حدّ گذراند و هتك حرمات الهيه نمود ، خداوند غيور مستورات او را ، كه به لطف و ستّاريت خود ستر فرموده بود ، مكشوف مىفرمايد و هتك مستور آن را مىفرمايد ، و در بين مردم در اين عالم و ملائكه و انبيا و اوليا ، عليهم السّلام ، در آن عالم مفتضح مىشود .
و در حديث شريف كافى سند به حضرت باقر العلوم ، عليه السلام ، رساند :
قال لمّا اسرى بالنّبي ، صلّى اللّه عليه و آله ، قال : يا ربّ ، ما حال المؤمن عندك .
قال : يا محمّد ، من أهان لي وليّا ، فقد بارزنى بالمحاربة ، و أنا أسرع [ شيء ] إلى نصرة أوليائي . « 2 » فرمود باقر العلوم ، عليه السلام ، در معراج رسول اكرم ، صلّى اللّه عليه و آله ، عرض كرد : « اى پروردگار چگونه است حال مؤمن پيش تو ؟ » فرمود : « اى محمد ، كسى كه اهانت كند براى من دوستى را ، پس بتحقيق ظاهر شده است به محاربهء با من ، و من سريعتر هستم به سوى يارى كردن دوستان خودم از هر چه . » و احاديث در اين رديف بسيار است .
و شيخ صدوق سند به حضرت صادق ، عليه السلام ، رساند كه فرمود در ضمن حديثى : و من اغتابه بما فيه ، فهو خارج من ولاية اللّه تعالى داخل في ولاية الشّيطان . « 3 » يعنى « كسى كه غيبت كند او را ( كسى را كه اهل ستر و عدالت است در ظاهر ، گرچه مذنب باشد پيش خودش ) خارج شود از ولايت خداى تعالى و در ولايت شيطان وارد شود . » معلوم است كسى كه از ولايت حق خارج شود و در ولايت شيطان داخل شود ، از اهل نجات و ايمان نخواهد بود . چنانچه در حديث سابق اسحاق بن عمّار نيز گذشت كه اسلام مغتاب لسانى است و ايمان در قلبش وارد نشده . معلوم است كسى كه مؤمن به خدا باشد و مصدّق به روز جزا و معتقد به
هامش
( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 354 ، « كتاب الايمان و كفر » ، « باب من طلب عثرات المؤمنين » ، حديث 2 .
( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 352 ، « كتاب الايمان و الكفر » ، « باب من اذى المسلمين » ، حديث 8 .
( 3 ) بحار الانوار ، ج 72 ، ص 248 ، « كتاب العشرة » ، « باب الغيبة » ، حديث 12 .