فصل
بدان كه حرمت غيبت في الجمله اجماعى ، بلكه از ضروريات فقه است . و از كبائر و موبقات است . و بحث در اطراف آن و مستثنيات آن از وظيفهء اين اوراق خارج است . آنچه لازم است در اين مقام ذكر آن ، تنبه دادن بر فساد اين سيّئهء موبقه و تبعات آن است كه بلكه ان شاء اللّه با تفكر در آن بدان مبتلا نشويم ، يا اگر خداى نخواسته شديم ، به زودى رجوع كنيم ، توبه كنيم و قلع مادهء فساد آن را كرده نگذاريم با اين آلودگى و ابتلاى به اين كبيرهء ايمان كش از اين عالم منتقل شويم ، كه از براى اين موبقهء كبيره در عالم غيب و پس پردهء ملكوت صورت مشوّه زشتى است كه علاوه بر بدى آن موجب رسوايى در ملأ اعلى و محضر انبياء مرسلين و ملائكهء مقربين مىشود . صورت ملكوتى آن همان است كه خداوند تبارك و تعالى در كتاب كريمش اشاره به آن مىفرمايد و احاديث شريفه نيز صراحتا و اشارتا بيان آن را كردهاند . قال اللّه عزّ و جلّ :
وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ .
« 1 » فرمود : « غيبت نكند بعض شما بعضى را . آيا دوست دارد يكى از شما كه گوشت برادر خود را بخورد در صورتى كه مردار است ؟ پس كراهت داريد او را البته . » ما غافليم از آنكه اعمال ما عينا با صورتهاى مناسبهء با آنها در عالم ديگر به ما رجوع مىكند . نمىدانيم كه اين عمل صورت مردار خوردن است . صاحب اين عمل همانطور كه چون سگهاى درنده اعراض مردم را دريده و گوشت آنها را خورده ، در جهنم نيز صورت ملكوتى اين عمل به او رجوع مىكند .
و في رواية أنّ رسول اللّه لمّا رجم الرّجل في الزّنا ، قال رجل لصاحبه : هذا اقعص كما يقعص الكلب . فمرّ النّبىّ معهما بجيفة ، فقال : انهشا منها . فقالا : يا رسول اللّه ، ننهش جيفة ! فقال : ما أصبتما من أخيكما أنتن من هذه . « 2 » « رسول خدا [ صلّى اللّه عليه و آله ] به واسطهء زنا مردى را سنگسار فرمود . يكى از حضار به رفيقش گفت : « اين شخص در جايگاه خود كشته شد مثل سگ . » پس از آن پيغمبر [ صلّى اللّه عليه و آله ] با آن دو نفر به مردارى عبور كردند . فرمود به آنها :
« با دندانهاى خود از گوشت اين مردار بكنيد . » عرض كردند : يا رسول اللّه ، از
هامش
( 1 ) ( حجرات - 12 ) .
( 2 ) المحجة البيضاء ، ج 5 ، ص 253 ، « كتاب آفات اللّسان » .