ب . اصول عمليه
مىدانيم هنگامى كه نصّى در كتاب و سنت به طور عام يا خاص در موارد موضوعى نباشد ، براى كشف حكم آن به اصول عمليه ( اصل برائت ، استصحاب ، تخيير و احتياط ) مراجعه مىشود بر حسب شرايطى كه در علم اصول بيان شده است و هر يك در ظرف خاصى جريان مىيابد ، بنابراين ممكن است مواد غذايى جديدى ابداع شود كه مشمول هيچ يك از نصوص عام و خاص كه در كتاب و سنت آمده نگردد ، در اين صورت به وسيله اصل برائت آن را حلال مىشمريم . چنين حكمى در موارد استصحاب و احتياط و تخيير نيز جارى است .
گفتار سوم : نمونههايى از مسائل مستحدثه
پس از بيان اين اصول كلى و قواعد عام كه براى كشف احكام مسائل مستحدثه بيان شد ( و توضيحات ديگرى نيز كه در جلد اوّل اين دائرةالمعارف گذشت ) مناسب است به چند نمونه از مسائل مستحدثه اقتصادى براى چگونگى پياده كردن اين اصول اشاره كنيم :
نمونه نخست : بيع زمانى
( تايم شِرينگ
gnirahS emiT
)
1 . تعريف
واژهء «
gnirahS emiT
» در لغت بهمعناى سهم زمانى يا مشاركت زمانى است و در اصطلاح - آنچنان كه در فرهنگ حقوقى
kcalB
ذكر شده است - : شكلى از مالكيّت زمانبندى شدهء مال است كه عموماً در اماكن تفريحى و املاك مشاعى رواج دارد كه مخصوص گذران اوقات فراغت است و در آن ، چند مالك استحقاق مىيابند كه هر كدام براى مدّت معيّنى در هر سال از آن مال استفاده كنند . « 1 »
2 . انواع مالكيّت زمانبندى شده
مالكيّت عين به دو صورت مىتواند زمانبندى شود :
الف . تقسيم ملك مشاع در ميان شركا به صورت تقسيم حقوق انتفاع براى هر كدام از آنها در زمانهاى تعيين شده بر اساس سهام . مثلًا يك ملك مشترك بين دوازده نفر كه همه به مقدار مساوى داراى سهام هستند به دوازده سهم تقسيم شده و براى هر سهم به صورت دائمى به مقدار يك ماه در هر سال حق استفاده از عين داده مىشود . ( البته با فرض عدم تفاوت ارزش انتفاع در ماههاى سال و در فرض تفاوت ، مىتوانند مثلًا مدت را بيست روز يا چهل روز قرار دهند تا در تمام فصول گردش كند ) .
در اين نوع از زمانبندى ، تقسيم ملك مشاع ميان شركا بر اساس اجزاى زمان صورت مىگيرد . بر خلاف آنچه كه در املاك مشاع مرسوم است كه خود عين به مقدار سهام مشترك به اجزاى مختلف تقسيم مىشود و به هر شريك سهمى به نسبت سهام
هامش
( 1 ) . به نقل از مجلهء فقه اهلبيت ( فارسى ) ، ش 26 .