نهى و تحريم قرار نگرفته ، چرا كه قرآن مىفرمايد :
« كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا » و روايات ، سنت و سيرهء رهبران آسمانى نيز گواه بر اين حقيقت است كه هرگز كسى به موجب برخوردار شدن از نعمتهاى الهى مادامى كه به اسراف نينجامد مورد عتاب قرار نگرفته است . تغذيه مناسب و كافى از ضروريات اوليهء انسان و از عوامل مهم موفقيت و انجام فعاليتهاى اقتصادى و عبادى است . رشد و تعالى جوامع دينى بر اساس حركتها و فعاليتهاست كه با تغذيه مناسب پيوند دارد .
در قرآن كريم مىخوانيم : هنگامى كه مهمانان ابراهيم ناخوانده و ناشناس به خانهء او وارد شدند ابراهيم فوراً دستور داد گوسالهاى را كباب كرده ، پيش آوردند : « فما لَبِثَ انْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ » « 1 » « فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ » « 2 » اين مسأله نشان مىدهد كه :
1 . استفاده از غذاى خوب و مطبوع حلال است تا هنگامى كه رضاى خدا را در برداشته باشد .
2 . ابراهيم كه اسوه انسانهاى الهى است در منزل خود ابزار مهيا كردن و طبخ غذاهاى مطبوع را داشت كه حتى براى مهمانهايى كه بىخبر وارد شده بودند ، گوساله كباب شدهاى را پيش آورد . البته لازم به يادآورى است كه ابراهيم خليل به خاطر اموال زيادى كه داشت صاحب كاركنان فراوانى بود كه آنها همهء غذاهاى اضافى را مصرف مىكردند .
به يقين رشد فكرى انسانها كه روح حيات و بالندگى را در كالبد جامعه مىدمد بر اساس فعاليتها و تلاشهاى كسانى است كه از تغذيه مناسب برخوردارند تا جايى كه امام صادق عليه السلام در روايتى فرمود : «
من تركه
[ اللحم
] أيّاماً فسد عقله
؛ هر كس مدتى گوشت نخورد ، عقل او ضايع مىشود » . « 3 »
همچنين فرمود : «
كلوه فإنّه يزيد في السمع والبصر
؛ گوشت بخوريد كه شنوايى و بينايى را زياد مىكند » . « 4 »
بر اساس آموزههاى دينى نه تنها خوردن انواع سبزىها ، ميوهها و گوشتها از حقوق مسلم هر انسان است ، بلكه به فرموده امام صادق عليه السلام بر عهده مرد است كه اينها را براى خانواده خويش تأمين نمايد .
در روايتى از آن حضرت مىخوانيم : «
لا تكون فاكهة عامة إلّاأطعم عياله منها
؛ از ميوههايى كه همه مىخورند بايد براى خانواده خود تهيّه كند » . « 5 »
ج . لباس و پوشاك
لباس از ضروريات زندگى است . بر اساس تعاليم اسلام ، پوشيدن لباس مناسب با روزگار خود وداشتن ظاهرى آراسته و نيكو حق طبيعى و مسلم آدمى است ، و باعث شكوه ظاهرى جامعه اسلامى است .
حتى داشتن لباسهاى متعدّد خود نوعى
هامش
( 1 ) . هود ، آيهء 69 .
( 2 ) . ذاريات ، آيهء 26 .
( 3 ) . معيارهاى اقتصادى در تعاليم رضوى ، ص 184 ؛ طبّ الأئمّة ، ص 139 .
( 4 ) . محاسن برقى ، ج 2 ، ص 464 ، ح 428 ؛ بحارالانوار ، ج 63 ، ص 66 .
( 5 ) . كافى ، ج 5 ، ص 512 .