3 . در روايات ديگر فقر ، شر « 1 » قلمداد شده است .
اين تعبير با تعابير قرآنى كه متقابلًا از مال و ثروت به « خير » تعبير شده « 2 » ، هماهنگ است .
4 . اميرالمؤمنين به فرزندش مىفرمايد : «
يا بنيّ إنّي أخاف عليك الفقر ، فاستعذ باللَّه منه فإنّ الفقر منقصةٌ للدّين مدهشةٌ للعقل داعيةٌ للمقت
؛ من بر تو از فقر مىترسم از آن به خدا پناه ببر ، زيرا فقر بر سه حوزهء دين ، عقل و قلب تو آسيب وارد مىكند » . « 3 »
5 . در سنن نسائى نيز از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اين دعاى پرمعنا نقل شده است : «
أللّهم إنّي أعوذ بك من الكفر والفقر وعذاب القبر
» . « 4 » در اين حديث ، كفر ، فقر و عذاب قبر در يك رديف قرار گرفتهاند .
دشمنى و مبارزهء سرسختانهء اسلام با فقر كه در اين روايات ( گروه دوم ) آمده ، به معناى ايجاد رابطه و دوستى با ثروتاندوزان نيست . مكتب اسلام همچنان كه با فقر مبارزه مىكند ، با ثروت ( به معناى هدف ) نيز مبارزه مىكند ؛ ولى به ثروت ( به صورت وسيله ) به ديدهء احترام مىنگرد . ثروت حاصل از دست رنج خود نه ديگران . ثروتى را كه از طريق اقتصاد سالم به دست آيد و در سايهء آن خدمتى به جامعه از نظر توليد ، توزيع و خدمات صورت بگيرد ، محترم مىشمرد .
هامش
( 1 ) . در برخى از دعاها از شرّ فتنه فقر به خدا پناه برده شده است ( صحيح بخارى ، ج 7 ، ص 161 ) .
( 2 ) . بقره ، آيات 180 ، 215 و 272 .
( 3 ) . نهجالبلاغه ، قصار 319 .
( 4 ) . سنن نسائى ، ج 3 ، ص 74 .