453 مَا زَالَ الزُّبَيْرُ رَجُلًا مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ حَتَّى نَشَأَ ابْنُهُ الْمَشْؤُومُ عَبْدُاللَّهِ .
امام عليه السلام فرمود :
زبير همواره از ما اهلبيت ( و از ياران خاص ما ) بود تا آنكه فرزند شومش عبداللَّه نشو و نما كرد ( و پدر را گمراه ساخت ) . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
صاحب مصادر نهجالبلاغه مىگويد : اين گفتار حكيمانه و پرمعنا قبل از آنكه نهجالبلاغه بهوسيلهء سيد رضى گردآورى شود در روايات ديگران آمده است ازجمله ابن عبد ربه در عقد الفريد آن را با تفاوتى آورده و از كسانى كه بعد از سيد رضى آن را نقل كردهاند ابن عبدالبر در استيعاب در شرح حال عبداللَّه بن زبير ، و ابن اثير در اسد الغابة است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 309 ) .
اضافه مىكنيم : مرحوم شيخ مفيد نيز در كتاب الجمل ، قبل از سيد رضى همين مضمون را با كمى تفاوت به ضميمهء مطالب ديگرى آورده است . ( الجمل ، ص 389 ) .