نفس او از بين مىرود بلكه در نظرش بىاهميت مىشود تا آنجا كه گويى وجود ندارد .
امام عليه السلام در تعبير ديگرى كه در غررالحكم آمده است مىفرمايد : «
مَنْ كَرُمَتْ عَلَيهِ نَفْسُهُ لَمْ يهِنْهَا بِالْمَعْصِيةِ
؛ كسى كه براى خود شخصيت قائل است آن را با معصيت موهون نمىكند » . « 1 »
قرآن مجيد در جاىجاى خود اشارهء مستقيم يا غير مستقيم به اين حقيقت دارد . در داستان آدم عليه السلام مىخوانيم كه توجه به يك خواستهء نفس لباس بهشتى را از اندامش فرو ريخت او را از بهشت بيرون كرد .
ولى يوسف عليه السلام با پا گذاشتن بر هواى نفس از بردگى به پادشاهى رسيد .
نكته عواقب شوم هواپرستى
هوىپرستى و شهوترانى نه تنها از شخصيت انسان در جامعه و حتى نزد خودش مىكاهد بلكه پيامدهاى سوء خطرناكترى نيز دارد . ازجمله اينكه قرآن مجيد كراراً هوىپرستى را مايهء ضلالت مىشمرد . در سورهء صاد آيهء 26 خطاب به داود پيامبر عليه السلام مىفرمايد : « « وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ » ؛ و از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از راه خدا منحرف مىسازد » .
در سورهء قصص آيهء 50 اينگونه اشخاص را گمراهترين مردم مىشمرد :
« « وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللَّهِ » ؛ و آيا گمراهتر از آنكس كه پيروى هواى نفس خويش كرده و هيچ هدايت الهى را نپذيرفته ، كسى پيدا مىشود ؟ ! » .
در حديث معروفى كه هم از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده و هم از اميرمؤمنان على عليه السلام ، يكى از دو چيزى كه پيامبر صلى الله عليه و آله براى امتش از آن مىترسد پيروى از
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ح 4610 .