شرح و تفسير دو كار زيبا !
امام عليه السلام در اين گفتار نورانى به دو نكته اشاره مىكند كه اگر در جامعه پياده شود بسيارى از نابسامانىها سامان مىيابد . زيرا دو چيز است كه باعث تباهى جامعه و شكاف وسيع طبقاتى مىشود : تكبر صاحبان ثروت و خضوع ذلتبار مستمندان در برابر آنها .
در واقع اين دو رذيلهء اخلاقى علاوه بر اينكه چهرهء جامعهء انسانى را زشت و نفرتانگيز مىكند سرچشمهء انواع نابسامانىها ، عداوتها و كينهها و بىثباتىهاست .
به همين دليل امام عليه السلام در جملهء اول ، اغنيا و ثروتمندان را به تواضع دعوت مىكند و به آنها مژدهء پاداش الهى مىدهد ، مىفرمايد : « چه خوب و زيباست تواضع و فروتنى ثروتمندان در برابر فقرا براى رسيدن به پاداشهاى الهى » ؛ (
مَا أَحْسَنَ تَوَاضُعَ الْأَغْنِيَاءِ لِلْفُقَرَاءِ طَلَباً لِمَا عِنْدَ اللَّهِ !
) . وقتى افرادى كه امكانات مالى فراوان دارند در برابر نيازمندان تواضع كنند كه لازمهء اين تواضع آن است كه به درد دل آنها گوش فرادهند و مشكلاتشان را تا آنجا كه در توان دارند حل كنند ، كينهها تبديل به دوستى ، و فاصلهها مبدل به نزديكى خواهد شد و اغنيا علاوه بر پاداشهاى الهى آرامشى نيز در اين جهان خواهند داشت كه زندگى را براى آنها شيرين مىكند .