406 مَا أَحْسَنَ تَوَاضُعَ الْأَغْنِيَاءِ لِلْفُقَرَاءِ طَلَباً لِمَا عِنْدَ اللَّهِ ! وَ أَحْسَنُ مِنْهُ تِيهُ الْفُقَرَاءِ عَلَى الْأَغْنِيَاءِ اتِّكَالًا عَلَى اللَّهِ .
امام عليه السلام فرمود :
چه زيباست تواضع و فروتنى ثروتمندان در برابر فقرا ، براى رسيدن به پاداشهاى الهى ، و از آن بهتر بىاعتنايى و بزرگمنشى مستمندان است
در برابر اغنيا براى توكل بر خدا . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم خطيب مىگويد : از كسانى كه قبل از سيد رضى اين كلام نورانى را نقل كردهاند ابو طالب مكى در قوت القلوب است سپس در داستانى از خطيب بغدادى در تاريخ بغداد در شرح حالات فتح بن شخرف نقل مىكند كه او بعد از ختم قرآن در يكى از كوههاى انطاكيه شبى اميرمؤمنان على عليه السلام را در خواب ديد و تقاضا كرد كلام خيرى به او تعليم دهد امام عليه السلام دست مباركش را باز كرد در آن دو سطر نوشته شده بود و آن اين بود : ما رأيتَ أحسَنَ مِن تَواضُعِ الغنىّ للفقيرِ يَطلُب ثوابَ اللّهِ ، و أحسَنَ مِن ذلِك تَيْهُ الفَقيرِ على الغَنِىّ ثِقةً باللهِ ( كلامى كه شباهت زيادى به گفتار حكيمانهء بالا دارد . ) نيز از كسانى كه بعد از سيد رضى آن را نقل كردهاند ميدانى در مجمع الامثال است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 289 ) .