مخاطب آن حضرتاند كه حد و مقام خود را بشناسند و در گفتار و عمل و ادعا از آن تجاوز نكنند تا آبروى آنها در ميان خاص و عام نرود .
در عربى و فارسى نيز ضربالمثلهايى مشابه اين سخن ديده مىشود هرچند هرگز آن فصاحت و بلاغت را ندارد . مثلًا عربها به كسى كه بيش از حد خود سخن بگويد يا عملى انجام دهد مىگويند : «
زببت و انت حِصرِم
؛ هنوز غوره هستى مويز شدى » .
در فارسى گفته مىشود : سخن بزرگتر از دهانت مىگويى ، يا گفته مىشود :
هنوز غوره نشده مويز شدى .
اشتباه نشود ، ممكن است افراد كوچكى داراى استعدادهاى مهم و فوقالعاده باشند و سخنهاى مهمى بگويند . اينگونه افراد نه تنها نبايد تحقير شوند بلكه بايد مورد تشويق قرار گيرند . سخن امام عليه السلام ناظر به كسانى است كه ادعايى بيش از حد خود دارند و بيش از آنچه زيبندهء آنهاست حرف مىزنند .
مرحوم حاج شيخ محمّدعلى انصارى ، برادر واعظ معروف حاج شيخ مرتضى انصارى كه شاعر باذوقى بود و تمام نهجالبلاغه را به شعر درآورده و با شرح و ترجمه آميخته كه در چندين جلد منتشر شده است در ترجمهء اين كلام امام عليه السلام چنين مىگويد :
تو پيش از پر درآوردن پريدى * نگشته فحل ، فريادى كشيدى
تويى كوچك نشايد در محافل * بزرگان را شوى قرن و مماثل
فراتر از گليم خويش پا را * مكش ، در جاى خود راحت بياسا
* * *