( براى فرزند حضرت فاطمهء زهرا عليها السلام ) انتخاب كرد پيش از متولد شدنش » . « 1 » عجب اينكه عرب در عصر جاهليت و حتى بعد از آن نيز نامهاى خشن براى فرزندانش انتخاب مىكرد مانند كلب ( سگ ) و نمر ( پلنگ ) و فهد ( يوزپلنگ ) و امثال آن .
در حديثى از امام رضا عليه السلام مىخوانيم : اين انتخاب بهدليل اين بود كه دشمنان را بهوسيلهء آن بترسانند و به عكس ، نام غلامان خود را مبارك و ميمون و امثال آن مىگذاشتند . « 2 »
از بعضى از روايات استفاده مىشود كه هرگاه نامهاى بسيار خوبى مانند نام محمّد براى فرزند خود انتخاب كرديد احترام بيشترى به فرزند بگذاريد . رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : «
إِذَا سَمَّيتُمُ الْوَلَدَ مُحَمَّداً فَأَكْرِمُوهُ وَ أَوْسِعُوا لَهُ فِى الْمَجْلِسِ وَ لَا تُقَبِّحُوا لَهُ وَجْهاً
؛ هنگامى كه فرزند خود را محمّد نام نهاديد او را گرامى داريد و در مجالس به آنها جاى دهيد و چهرهء خود را در مقابل آنها درهم نكشيد » . « 3 »
و اما مسألهء تعليم و تربيت : امام عليه السلام تربيت را مقدم داشته و همگان را سفارش مىكند كه فرزندان را به خوبى تربيت كنند و ادب بياموزند .
مىدانيم كه روح و ذهن انسان در كودكى بسيار تأثيرپذير است و طبق حديث معروف ، علم در « صغر » همچون نقش بر « حجر » است و بسيار پررنگ و پردوام خواهد بود . ازاينرو اگر پدر و مادر در تعليم و تربيت فرزند كوتاهى كنند خسارت عظيمى ، هم دامان پدر و مادر را مىگيرد و هم فرزند را ، بهخصوص اگر وسوسههاى شيطانى بر فرزند غلبه كند يا افراد ناباب يا رسانههاى آلوده با آنها ارتباط برقرار كنند و تعليمات زشت و ناپسند خود را در روح كودك فرو ريزند .
به همين دليل در نامهاى كه امام عليه السلام به فرزند دلبندش امام حسن عليه السلام نوشت
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 101 ، ص 128 ، ح 6 .
( 2 ) . همان ، ح 7 .
( 3 ) . همان ، ح 8 .