امثال اين روايت در منابع روايى فراوان است .
هدف از اين تعبيرات و آنكه دستور داده شده انسان بايد براى به دست آوردن روزى كوشش كند ، اين است كه از حرص زدن بپرهيزد و به زندگى معقولى قانع باشد تا آلودهء حرام نگردد و ميدان را براى ديگران نيز باز بگذارد ، ازاينرو در حكمت 379 اميرمؤمنان على بن ابىطالب عليه السلام روزى را به دوگونه تقسيم مىكند : يك گونه آن روزى كه در طلب انسان است و يك گونه روزىاى كه انسان آن را طلب مىكند حتى اگر به سراغش نرود روزى به سراغ او مىآيد .
سپس مىافزايد : بنابراين فكر فردا را بر فكر امروزت تحميل نكن . ( و زياد براى به دست آوردن روزى بيشتر تلاش آميخته با حرص نداشته باش ) .
امام صادق عليه السلام نيز مىفرمايد :
« لِيكُنْ طَلَبُكَ الْمَعِيشَةَ فَوْقَ كَسْبِ الْمُضَيعِ دُونَ طَلَبِ الْحَرِيصِ ؛
بايد تلاش تو براى به دست آوردن روزى فراتر از افرادى باشد كه سستى مىكنند و ضايع مىسازند و كمتر از كسانى باشد كه حرص مىزنند و آز و طمع بر آنها غالب است » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 100 ، ص 33 ، ح 63