شرح و تفسير تسليتى پرمعنا
امام عليه السلام به سبب لطف و محبتى كه به همه داشت از جزئيات زندگى افراد نيز غافل نمىشد و سعى داشت مشكلات مردم را از هر قبيل حل كند ؛ از جمله هنگامى كه از مرگ يكى از مسلمانان باخبر شد به بازماندگانش چنين تسليت گفت : « اين امر ( مرگ ) نه آغازش از شما بوده و نه به شما پايان خواهد يافت . اين دوست شما سابقاً هم گاهى مسافرت مىرفت ، اكنون نيز تصور كنيد كه به سفرى رفته است . اگر او از سفر بازگردد چه بهتر و اگر بازنگردد شما به سوى او خواهيد رفت ( و يكديگر را ملاقات خواهيد نمود ) » ؛
( وعَزَّى قَوْماً عَنْ مَيّتٍ ماتَ لَهُمْ فقال عليه السلام : إِنَّ هذا الْأَمْرَ لَيْسَ لَكُمْ بَدَأَ ، وَلَا إِلَيْكُمُ انْتَهَى ، وَقَدْ كَانَ صَاحِبُكُمْ هذَا يُسَافِرُ فَعُدُّوهُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ ، فَإِنْ قَدِمَ عَلَيْكُمْ وَإِلَّا قَدِمْتُمْ عَلَيْهِ )
. اين سخن را هر مصيبت زدهاى بشنود آرامش مىيابد ، زيرا به اين نكته توجه پيدا مىكند كه نه عزيز از دست رفتهء آنها نخستين كسى بوده كه مرگ ، دامانش را گرفته و نه آخرين كس است .
نيز امام عليه السلام به اين نكته توجه مىدهد كه مرگ به معناى فنا و نيستى نيست كه شما اينقدر براى آن ناراحت شويد ؛ سفرى است كه همه در پيش دارند ، سفرى است به جهانى برتر و والاتر كه اگر مردم داراى اعمال صالح باشند در آن سفر در بهشت برين هنگامى كه بر كرسىها تكيه كردهاند يكديگر را ملاقات مىكنند و با