298 و قال عليه السلام مَنْ بَالَغَ فِي الخُصومَةِ أَثِمَ ، وَمَنْ قَصَّرَ فِيهَا ظَلَمَ ، وَلَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ مَنْ خَاصَمَ .
امام عليه السلام فرمود :
كسى كه در دشمنى با مخالفان افراط كند ، آلودهء گناه مىشود و كسى كه كوتاهى كند بر خود ستم كرده ( و حقش ضايع مىگردد ) و كسى كه در مقام خصومت برآيد نمىتواند حق تقوا را رعايت كند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
خطيب رحمه الله در مصادر مىگويد : ( پيش از مرحوم سيّد رضى ) شيخ مفيد رحمه الله اين گفتار حكيمانه را در ارشاد و ( بعد از سيّد رضى ) ميدانى ( متوفاى 518 ) در كتاب مجمع الامثال آورده است . بارها گفتهايم قرائنى در دست است كه نشان مىدهد تمام آنچه در مجمع الامثال آمده از كتاب متقدم بر شريف رضى نقل شده است . آمُدى نيز صدر آن را با تفاوتى از آن حضرت نقل كرده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 235 ) .
در كتاب ارشاد مفيد فقط صدر اين كلام حكيمانه آمده ؛ ولى در كتاب اختصاص شيخ مفيد تمام آن ذكر شده است . ( اختصاص ، ص 239 )