بود ؛ ولى تو را محزون ساخت در حالى كه براى تو ثواب و رحمت است ( بنابراين نبايد نگران باشى ) . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
خطيب رحمه الله در مصادر مىگويد : اين حديث شريف به شكلهاى متنوعى نقل شده كه يك صورت آن همين كلام مورد بحث است و سپس مىافزايد : از كسانى كه پيش از سيّد رضى آن را نقل كردهاند ، ابن عبد ربه در عقد الفريد و مبرد در كتاب كامل است و گروهى پس از سيّد رضى نيز آن را در كتاب خود آوردهاند ؛ از جمله راغب اصفهانى در محاضرات و طرطوشى در سراج الملوك و آمُدى در غررالحكم و نويرى در نهاية الإرب است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 230 )