است همه دربارهء شخص معينى تعريف و تمجيد كنند و نعمتهاى الهى را براى او كامل بدانند و بگويند : خوشا به حال او كه مشمول چنين نعمتهايى است ؛ اما چيزى نمىگذرد كه دگرگونىهاى طبيعت دنيا ، دامان او را مىگيرد ، ثروت از ميان مىرود ، قدرت رو به افول مىگذارد و جوانى و سلامت به پيرى و بيمارى منتهى مىشود و اينجاست كه ستايش كنندگان سابق انگشت حيرت به دندان مىگزند .
نمونهء اين مطلب همان است كه در داستان قارون ، اواخر سورهء « قصص » در قرآن مجيد آمده است . قرآن مىگويد : « فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ فِى زِينَتِهِ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِىَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ » ؛ ( روزى قارون ) با تمام زينت خود در برابر قومش ظاهر شد ، آنها كه خواهان زندگى دنيا بودند گفتند : « اى كاش همانند آنچه به قارون داده شده است ما نيز داشتيم ! به راستى كه او بهره عظيمى دارد ! » . « 1 »
اما هنگامى كه عذاب الهى آن مغرورِ خودخواهِ خودبرتربين را فرا گرفت و قصرهايش در درون خاك مدفون شدند ، آنها كه ديروز آرزوى زندگى او را مىكردند بهكلى دگرگون شدند و به فرمودهء قرآن « وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكَانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَوْلَا أَنْ مَّنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا وَيْكَأَنَّهُ لَايُفْلِحُ الْكَافِرُونَ » ؛ و آنها كه ديروز آرزو مىكردند به جاى او باشند ( هنگامى كه اين صحنه را ديدند ) گفتند : « واى بر ما ! گويا خدا روزى را بر هركس از بندگانش بخواهد گسترش مىدهد يا تنگ مىگيرد ! اگر خدا بر ما منت ننهاده بود ، ما را نيز به قعر زمين فرو مىبرد ! اى واى گويى كافران هرگز رستگار نمىشوند ! » . « 2 »
هامش
( 1 ) . قصص ، آيهء 79
( 2 ) . قصص ، آيهء 82