اضافه بر همهء اينها ، خيل انبيا و اوليا و معصومان عليهم السلام همگى واعظان بزرگى بودند كه در طول تاريخ به وعظ و اندرز انسانها پرداختند و امروز بسيارى از مواعظ آنها در اختيار ماست .
با اين حال چرا اين موعظههاى بسيار قوى در دلهاى گروهى تأثير نمىگذارد ؟ قطعاً دليلى دارد ؛ امام عليه السلام در اين بيان كوتاه به يكى از مهمترين آنها اشاره مىكند و مىفرمايد : « حجاب غفلت ، جلوى تأثير اندرزها را مىگيرد » .
اين غفلت ممكن است هنگام شنيدن مواعظ باشد كه انسان گوش دل به واعظ نمىسپارد و در فكر مال و منال و شهوت خويش است و يا اينكه همچون هارون موقتاً با شنيدن موعظهء مردى الهى بيدار مىشود ؛ اما بهزودى حجاب غفلت بر دل او مىافتد و موعظه را به فراموشى مىسپارد .
بسيارند كسانى كه در يك مجلس فاتحه كه براى دوست و يا يكى از بستگان نزديكشان برپا شده در فكر فرو مىروند و لحظاتى بيدار مىشوند ، مخصوصاً اگر واعظ آگاهى در آنجا سخنرانى كند ، اما هنگامى كه از آن مجلس پا بيرون گذاشتند همه چيز فراموش مىشود و به حال اول بازمىگردند .
سرچشمهء اين غفلت ممكن است هوا و هوسهاى نفسانى و شهوت و زرق و برق دنيا و يا وسوسههاى شيطانى جن و انس باشد .
قرآن مجيد مىفرمايد : « فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ » ؛ پس مبادا زندگانى دنيا شما را بفريبد ، و مبادا ( شيطان ) فريبكار شما را به ( كرم ) خدا مغرور سازد ! » . « 1 »
در حديث عبرتانگيزى از امام هادى عليه السلام آمده است كه متوكل عباسى شبى آن حضرت را به كاخ خود فرا خواند . دليل آن اين بود كه به وى خبر داده بودند آن حضرت مشغول جمعآورى اموال و سلاح در خانهء خود است تا قيام كند
هامش
( 1 ) . لقمان ، آيهء 33