گردد . همانگونه كه در آيات و روايات به آن اشاره شده است و امام عليه السلام در خطبهء 28 دنيا را به ميدان تمرين و آمادگى براى مسابقه در ميدان جهان ديگر تشبيه فرمود
( أَلا وَإنَّ الْيَوْمَ الْمِضْمارُ وَغَداً السِّباقُ )
و در خطبهء 203 دستور مىدهد از اين محل عبور براى قرارگاه اصلى خود توشه برگيريد
( فَخُذوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرّكُمْ )
. درست است كه دنيا در نظر ابتدايى دروغگوست ؛ ولى اگر كمى در حوادث آن دقت شود مىبينيم كه راستگوست و واقعيتها را برملا مىسازد و بانگ رحيل سر مىدهد .
صحيح است كه دنيا سراى بيماردلان است ؛ اما براى آنها كه اهل فهم و دركند سراى تندرستى است .
درست است كه دنيا در نظر ابتدايى دار فقر است و تمام سرمايههاى وجود انسان را مىگيرد و تهىدست به زير خاك مىفرستد ؛ ولى براى آنان كه آمادهء برگرفتن زاد و توشهاند دار غناست .
صحيح است كه دنيا غافل كننده است ؛ اما براى آنها كه اهل پند و نصيحتاند دار موعظه است .
سپس امام عليه السلام به چهار وصف ديگر پرداخته مىفرمايد : « دنيا مسجد دوستان خدا و نمازگاه فرشتگان پروردگار و محل نزول وحى الهى و تجارت خانهء اولياى الهى است » ؛
( مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ ، وَمُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ ، وَمَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ ، وَمَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ )
. امام عليه السلام در واقع در اين عبارت كوتاه چهار نام بر دنيا نهاده كه هر يك پيامى دارد . نام
« مسجد »
، « مصلى »
، « مهبط وحى »
و
« تجارتخانهء اولياى حق »
آيا ممكن است مسجد جايگاه بدى باشد و يا نمازخانهء فرشتگان سزاوار نكوهش گردد ؟ و آيا جايگاهى كه وحى الهى بر آن نازل شده و تجارتخانهء دوستان حق است جاى بدى است ؟
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 93
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٩٣