و بيمارستانهايى كه در جاى جاى وطن تو وجود دارند همه نشانههايى از بىمهرى زمانهء رسواست و جاى اين ندارد كه دنيا را با اين همه نشانههاى بىوفايى ، فريبنده و غافلكننده بپندارى . كدام فريبندگى و كدام فريبكارى .
البته اين سؤال در اينجا پيش مىآيد كه در قرآن مجيد حيات دنيا به « سرگرمى و بازى » « 1 » و « متاع غرور » « 2 » و در روايات به نام « دارالغرور » معرفى شده است .
امام عليه السلام در داستان خانهاى كه شريح قاضى خريدارى كرده بود ( نامهء سوم از بخش نامهها ) دنيا را به عنوان « دار الغرور » معرفى فرموده است . همچنين امام سجاد عليه السلام نيز در دعاى معروفش :
« اللَّهُمَّ ارْزُقْني التَّجافِىَ عَنْ دارِ الْغُرُورِ »
دنيا را « دارالغرور » معرفى نمودهاند . در بعضى از احاديث ديگر هم دنيا را « دارالغرور » شناخته شده است . « 3 »
ممكن است بپرسيم اين تعبيرات چگونه با آنچه امام عليه السلام در كلام حكيمانهء مورد بحث فرموده سازگار است ؟
پاسخ اين سؤال روشن است ؛ هرگاه نگاه به دنيا ، نگاه سطحى و زودگذر باشد ، دنيا « دار الغرور » است ؛ اما اگر نگاه به آن عميق و حكيمانه باشد ، دنيا دار عبرت و بيدارى است . ادامهء اين سخن حكيمانه نيز گواه بر آن است كه گفتهايم .
* * *
هامش
( 1 ) . « وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ » . انعام ، آيهء 32 .
( 2 ) . « وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ » . آل عمران ، آيهء 185 .
( 3 ) . كافى ، ج 3 ، ص 422 ، ح 6 .