آنهاست و همچنين در برابر ساير پيامهاى قرآن . اينگونه تلاوت نه تنها سبب نجات نيست ، بلكه به فرمودهء اميرمؤمنان عليه السلام سبب دخول در آتش جهنم است ، چون قرآن را به صورت استهزا قولًا يا عملًا خوانده است و كسى كه آيات قرآن را با استهزا بخواند مستحق آتش دوزخ است .
در حديث معروفى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم :
« رُبَّ تالِى الْقُرْآنَ وَالْقُرآنُ يَلْعَنُهُ
؛ چه بسا كسانى كه قرآن مىخوانند و در همان حال قرآن آنها را لعنت مىكند ( چرا كه هرگز به آن عمل نمىكنند ) » . « 1 »
مرحوم علامهء شوشترى در شرح نهجالبلاغهء خود داستانى از تاريخ بغداد نقل مىكند كه شخصى مىگويد : من از كنار قبر « احمد بن طولون » ( يكى از امرا و مؤسس دولت طولونيه در مصر و سوريه در قرن سوم هجرى ) عبور مىكردم .
پيرمردى را مىديدم كه در كنار قبر او نشسته و قرآن مىخواند بعد از مدتى او را نديدم سپس به او برخورد كردم گفتم : تو همان شخص نبودى كه در كنار قبر « احمد بن طولون » قرائت قرآن مىكردى چرا رها ساختى ؟ گفت : او خدمتهايى به من كرده بود و من دوست داشتم به جبران آن خدمتها مدتى بر سر قبرش قرآن بخوانم گفتم : پس چرا رها كردى ؟ گفت : شبى او را در خواب ديدم به من گفت : دوست دارم كه اين محبت را رها سازى و قرآن در كنار قبر من نخوانى . من به او گفتم چرا ؟ گفت : هر آيهاى كه مىخوانى : ضربهاى بر من مىكوبند و مىگويند : آيا اين آيه را نشنيدى ( پس چرا عمل نكردى ؟ ) . « 2 »
اين سخن را با حديث ديگرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پايان مىدهيم ، فرمود :
« أنْتَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ ما نَهاكَ فَإذا لَمْ يَنْهَكَ فَلَسْتَ تَقْرَأَهُ
؛ تو تا آن زمان قرآن مىخوانى كه تو
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 89 ، ص 184 .
( 2 ) . شرح نهجالبلاغهء علامهء شوشترى ، ج 12 ، ص 31 . اين داستان علاوه بر تاريخ بغداد در كتاب « المنتظم » ( ابن جوزى ) ج 12 ، ص 233 نيز آمده است .