تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
حضرت در چهارمين وصف مىفرمايد : « آنان آنچه را دنياپرستانِ هوس‌باز مشكل مىشمردند آسان يافته‌اند » ؛ ( وَاسْتَلَانُوا مَا اسْتَعْوَرَهُ الْمُتْرَفُونَ ) . « اسْتَلانُوا » ( از ريشهء « لين » ) به معناى نرمى و « اسْتَوْعَرَ » ( از ريشهء « وَعْر » ) به معناى سختى و « مترفون » ( از ريشهء « تَرَف » ) به معناى در ناز ونعمت زيستن است . دنياپرستان ، پرهيز از زر و زيور دنيا و ساده زيستن و دل از لذات نامشروع كندن را كار مشكلى مىپندارند ؛ ولى اين گروه از اولياء الله به آسانى از همهء اينها مىگذرند و به زندگى سادهء زاهدانهء پاك از هر گونه آلودگى قناعت مىكنند . امام عليه السلام در وصف پنجم مىفرمايد : « آنها به آنچه جاهلان از آن وحشت دارند انس گرفته‌اند » ؛ ( وَأَنِسُوا بِمَا اسْتَوْحَشَ مِنْهُ الْجَاهِلُونَ ) . جاهلان پيوسته از اين وحشت دارند كه اموالشان به خطر بيفتد ، جاه و مقامشان از ميان برود و آيندهء زندگى مادى آنها دگرگون شود ، از اين در هراس‌اند كه اگر از حرام الهى چشم بپوشند ، به حلال نرسند و از اين مىترسند كه اگر از حق طرفدارى كنند گروهى از دوستان خود را از دست خواهند داد ؛ ولى اين گروه از اولياء الله نه تنها از اين امور بيمناك نيستند بلكه به آن انس گرفته‌اند . در خطبهء 128 نيز در كلام امام عليه السلام خوانديم كه به « ابوذر » - آن مرد مبارزِ مجاهد فى سبيل الله كه به سبب حمايت‌هايش از حق تبيعد شد و در تبعيدگاه مظلومانه و در نهايت عسرت جان سپرد - به هنگامى كه در زمان عثمان مىخواستند او را به تبعيدگاه بفرستند خطاب كرد و فرمود : « يا أباذَرَ . . . لايُؤْنِسَنَّكَ إلّا الْحَقُّ ، وَلا يُوحِشَنَّكَ إلَّاالْباطِلُ ؛ اى اباذر . . . مبادا با چيزى جز حق مأنوس شوى و مبادا چيزى جز باطل تو را به وحشت بيفكند » . آن‌گاه حضرت در ششمين و آخرين وصف مىفرمايد : « آنها در دنيا با بدن‌هايى زندگى مىكنند كه ارواحشان به عالم بالا تعلق دارد ! » ؛ ( وَصَحِبُوا الدُّنْيَا بِأَبْدَانٍ أَرْوَاحُهَا مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى ) .