به همين دليل در حديث ديگرى از امام صادق صلى الله عليه و آله مىخوانيم :
« جُعِلَ الْخَيْرُ كُلُّهُ فِي بَيْتٍ وَجُعِلَ مِفْتَاحُهُ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا . . . حَرَامٌ عَلَى قُلُوبِكُمْ أَنْ تَعْرِفَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ حَتَّى تَزْهَدَ فِي الدُّنْيَا ؛
تمام نيكىها در خانهاى قرار داده شده و كليد آن زهد در دنياست . . . سپس فرمود : حلاوت ايمان بر دل و جان شما حرام است تا زمانى كه دلهايتان زهد در دنيا پيشه كند » . « 1 »
آنگاه در چهارمين جمله مىفرمايد : « تقوا و پرهيزگارى سپرى است ( در برابر گناهان و خطرات شيطان و هواى نفس ) » ؛
( وَ الْوَرَعُ جُنَّةٌ )
. ورع به معناى تقوا يا حد اعلاى تقواست به گونهاى كه انسان حتى از شبهات پرهيز كند . اين فضيلت انسانى از حالت خداترسى باطنى سرچشمه مىگيرد كه چون در برابر او گناهى ظاهر شود سدى در ميان او و گناه ايجاد كند .
تعبير به « جنة » تعبير جالبى است ، زيرا سپر وسيلهاى دفاعى در مقابل آماج تيرهاى دشمن يا شمشيرها و نيزههاست گويا هواى نفس و شيطان پيوسته قلب انسان را هدف تيرهاى خود قرار مىدهد و انسان با ورع به وسيلهء اين سپر مىتواند از آزار آنها در امان بماند .
در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مىخوانيم :
« لِكُلِّ شَىْءٍ أُسٌّ وَأُسُّ الْإيمانِ الْوَرَعُ ؛
هر چيز اساس و شالودهاى دارد و شالودهء ايمان ورع است » . « 2 »
در حديثى كه از امير مؤمنان على عليه السلام در غررالحكم نقل شده مىخوانيم :
« عَلَيْكَ بِالْوَرَعِ فَإنَّهُ عَوْنُ الدّينِ وَشَيْمَةُ الْمُخْلِصينَ ؛
بر تو باد به پيشه كردن ورع ، زيرا ( بهترين ) ياور دين و روش مخلصان است » . « 3 »
سپس در پنجمين و آخرين جمله مىفرمايد : « رضايت و خشنودى ( از
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 128 ، ح 2 .
( 2 ) . كنزالعمال ، ح 7284 .
( 3 ) . غررالحكم ، ح 5915 .