تقديرات الهى ) بهترين همنشين است » ؛
( وَنِعْمَ الْقَرِينُ الرِّضَى )
. همنشين خوب كسى است كه به انسان آرامش بخشد و او را از بىتابى در برابر مشكلات باز دارد و در او روح اميد بدمد و تمام اين آثار در راضى بودن به قضاى الهى است .
آنكس كه مقدرات را از سوى خداوند حكيم و مهربان مىداند هرگز از مصائبى كه به هر حال در دنيا روى مىدهد و مشكلاتى كه گريبان انسان را ناخواسته مىگيرد ناراحت نمىشود و بىتابى نمىكند و اعصاب خود را در هم نمىكوبد .
البته اين بدان معنا نيست كه انسان در برابر هر حادثهاى تسليم شود ، بلكه به اين معناست كه تمام كوشش خود را براى پيروزى بر مشكلات به كار گيرد ؛ ولى اگر حوادثى خارج از حيطهء قدرت او رخ دهد در برابر آن راضى باشد و زبان به ناشكرى نگشايد و جزع و بىتابى نكند .
در روايتى آمده است كه موسى بن عمران عليه السلام به پيشگاه خداوند عرضه داشت : مرا به عملى راهنمايى كن كه اگر آن را انجام دهم رضاى تو را به دست آورده باشم . خداوند به او وحى فرستاد كه رضاى من ( گاه ) در ناخوشنودى توست و طاقت آن را ندارى . . . موسى بر زمين به سجده افتاد عرض كرد خداوندا افتخار سخن گفتنت با من را به من بخشيدهاى و پيش از من به كس ديگرى ندادهاى و هنوز مرا به عملى راهنمايى نكردهاى كه با آن رضا و خوشنودىات را به دست آورم
« فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ رِضَايَ فِي رِضَاكَ بِقَضَائِي ؛
خداوند به او وحى فرستاد كه رضاى من در اين است كه تو راضى به قضاى من باشى » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 79 ، ص 134 .