نواميس ديگران چشم خيانت بدوزد ، بنابراين هر اندازه غيرت انسان بيشتر باشد عفت او هم بيشتر خواهد بود .
گرچه عفت و غيرت هر دو غالباً در عرف امروز ما بيشتر در مسائل ناموسى به كار مىرود ؛ ولى از نظر ارباب لغت و علماى اخلاق ، هر دو معنايى وسيع دارند : « عفت » به معناى خوددارى و حالت انزجار از ملاحظهء صحنههاى زشت و « غيرت » هرگونه اهتمام و دفاع از حقوق الهى و انسانى خويش است و بعيد نيست كه منظور از امام عليه السلام از جملهء بالا همان معناى وسيع كلمه در هر دو مورد باشد .
از اين رو در حديثى از امام باقر عليه السلام در كتاب كافى مىخوانيم :
« إِنَّ أَفْضَلَ الْعِبَادَةِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَالْفَرْجِ ؛
برترين عبادت پاك بودن از نظر تغذيه و امور جنسى است » . « 1 »
نيز از همان امام نقل شده كه فرمود :
« مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَيْءٍ أَفْضَلَ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَفَرْجٍ ؛
هيچكس خدا را عبادتى بهتر از اين نداشته كه عفت را در مورد شكم و امور جنسى رعايت كند » ، « 2 » لذا در حديثى از امير مؤمنان عليه السلام مىخوانيم :
« مَا زَنَى
غَيُورٌ قَطُّ ؛
شخص با غيرت هرگز زنا نمىكند » . « 3 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 79 ، ح 2 .
( 2 ) . همان ، ح 1 .
( 3 ) . نهجالبلاغه ، كلمات قصار ، شمارهء 305 .