صالحى براى آنها نوشته مىشود » . « 1 »
آنگاه امام عليه السلام در پايان اين سخن مىافزايد : « خداوند سبحان كسانى را از بندگانش كه بخواهد ( و لايق بداند ) ، به موجب صدق نيت و پاكى باطن داخل بهشت مىكند » ؛
( وَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ يُدْخِلُ بِصِدْقِ النِّيَّةِ وَالسَّرِيرَةِ الصَّالِحَةِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ الْجَنَّةَ )
. اشاره به اينكه خداوند به نيت خوب و ارادهء اعمال صالح به انسان پاداش مىدهد ، زيرا نيت و اراده ، عملى است باطنى كه در بسيارى از روايات براى آن پاداش ذكر شده است . سريرهء صالح و باطن نيكو نيز مولود اعمال صالحى است كه در گذشته انجام داده و آن هم داراى پاداش نيك است . گاه كسانى هستند كه تصميم بر كارهاى نيك گستردهاى دارند ؛ ولى دستشان به جايى نمىرسد و يا در سايهء خودسازى داراى سريرهء صالحه شدهاند . خداوند به لطف و كرمش ، اينگونه افراد را وارد بهشت مىكند . « 2 »
مرحوم سيّد رضى در ذيل اين كلام حكمتآميز ( گويا نياز به توضيح ديده و با عبارات شيوايى آن را شرح مىدهد و ) مىگويد : « آنچه امام عليه السلام فرموده راست و درست است ؛ بيمارى اجر و پاداش ندارد ، چرا كه از قبيل امورى است كه استحقاق عوض دارد ( نه اجر و ثواب ) زيرا عوض و پاداش را انسان در مقابل كارهاى خداوند نسبت به بندگانش مانند بيمارىها و مانند آن مستحق مىشود ؛ اما اجر و ثواب ، در مقابل فعل بندگان است ، بنابراين بين اين دو فرق است ؛ فرقى كه امام با آن علم نافذ و نظريهء صائب خود به آن اشاره فرموده است » ؛
( قالَ الرَّضىُ : وَأقُولُ : صَدَقَ عليه السلام ، إنَّ الْمَرَضَ لا أجْرَ فيهِ ، لِأنَّهُ لَيْسَ مِنْ قَبيلِ ما يُسْتَحِقُّ عَلَيْهِ الْعِوَضُ ، لِأنَّ الْعِوَضَ يُسْتَحِقُّ عَلى ما كانَ في مُقابِلَةٍ فِعْلِ اللَّهِ تَعالى بِالْعَبْدِ ،
هامش
( 1 ) . توبه ، آيهء 120 .
( 2 ) . دربارهء آثار نيت خوب و بد در ذيل حكمت 32 بحث كردهايم .