شرح و تفسير بيمارى و ريزش گناهان
مطابق اين روايت ، امام عليه السلام هنگامى كه يكى از ياران خود را بيمار مىبيند ( ضمن احوالپرسى ) به او مىفرمايد : « خداوند اين درد و بيمارى تو را سبب ريزش گناهانت قرار داد » ؛
( وَقَالَ عليه السلام : لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ فِي عِلَّةٍ اعْتَلَّهَا : جَعَلَ اللَّهُ مَا كَانَ مِنْ شَكْوَاكَ حَطّاً لِسَيِّئَاتِكَ )
. اين بشارت بزرگى بود كه امام عليه السلام به آن يار بيمار داد كه قطعا سبب شادى او شد ، و فشار درد و بيمارى را براى او كاست و روحيهاى را كه بيمار براى مبارزه با مرض بايد پيدا كند در او دميد .
مىدانيم درد و رنجها و بلاها و حوادث ناگوار فلسفهها متعددى دارد ؛ يكى از آن فلسفهها آمرزش گناهان است ؛ يعنى خداوند مىخواهد بنده صالحش را كه لغزشى داشته در همين دنيا پاك كند تا حساب او به قيامت نيفتد .
اضافه بر اين ، انسان در حال بيمارى توجه خاصى به خدا پيدا مىكند و گاه به ياد مرگ مىافتد و از گناهان خود توبه مىكند و همين بيدارى و آگاهى و توبه نيز سبب ديگرى براى ريزش گناهان اوست .
قرآن مجيد در آيهء 12 سورهء يونس مىفرمايد : « « وَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً » ؛ هنگامى كه به انسان زيان ( و ناراحتى و بيمارى ) برسد ما را ( در هر حال ) در حالى كه به پهلو خوابيده يا نشسته يا ايستاده است