26 و قال عليه السلام مَا أَضْمَرَ أَحَدٌ شَيْئاً إِلَّا ظَهَرَ فِي فَلَتَاتِ لِسَانِهِ ، وَصَفَحَاتِ وَجْهِهِ .
امام عليه السلام فرمود :
هيچ كس چيزى را در دل پنهان نمىكند مگر اينكه در سخنان بىانديشهاى كه از او صادر مىشود و در صفحهء صورتش ،
آشكار مىگردد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
اين كلام نورانى و پر معنا را ابوعثمان جاحظ در كتاب المائة المختارة من كلامه عليه السلام پيش از سيّد رضى آورده است و بعد از سيّد رضى نيز قاضى قضاعى در كتاب دستور معالم الحكم و همچنين گروه ديگرى نيز در كتابهاى خود آن را آوردهاند . منصور دوانيقى ( خليفهء عباسى ) از اين كلمهء حكمتآميز در يكى از خطبههاى خود به نفع خويش بهرهبردارى كرده است آنجا كه مىگويد : « مَعْشَرَ النَّاسِ لا تُضْمِرُوا غَشَّ الْأئِمَّةَ فَإنَّهُ مَنْ أضْمَرَ ذلِكَ أظْهَرَهُ اللَّهُ عَلى سَقَطاتِ لِسانِهِ ، وَفَلَتاتِ أقْوالِهِ ، وَسَحْنَةِ وَجْهِهِ ؛ اى مردم خيانت نسبت به پيشوايانتان را در دل پنهان نكنيد ، زيرا هر كس نيتى در دل داشته باشد خداوند آن را در سخنانى كه از او صادر مىشود و اشتباهات لفظى و صفحهء صورتش ظاهر خواهد ساخت » . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 25 ) .
در كتاب تمام نهجالبلاغه نيز آن را لابهلاى اندرزهاى امام به فرزند گرامىاش امام حسن مجتبى عليه السلام آورده است . ( تمام نهجالبلاغه ، ص 983 ) .