به همين دليل افرادى از خانوادههاى اصيل بودهاند ، همچون فرزند نوح و جعفر كذاب كه بر اثر سوء عمل به اشقيا پيوستند و برعكس افرادى از خانوادههاى فاسد بودند كه بر اثر حسن عمل در صف سعدا جاى گرفتند .
در حديثى در حالات « سعد بن عبدالملك » كه از خاندان بنىاميه بود آمده است كه نزد امام باقر عليه السلام آمد و همچون زنان مصيبتزده گريه و ناله مىكرد .
امام عليه السلام فرمود : چرا گريه مىكنى ؟ عرض كرد : چگونه نگريم در حالى كه من از همان طايفهاى هستم كه به عنوان شجرهء ملعونه در قرآن از آنها نام برده شده ! امام عليه السلام فرمود : تو از آنها نيستى ؛ گرچه از بنىاميهاى ؛ ولى از ما اهل بيتى . آيا اين آيه را نشنيدى كه خداوند از زبان ابراهيم در قرآن فرموده : « « فَمَنْ تَبِعَنِى فَإِنَّهُ مِنِّى » ؛ آن كس كه از من پيروى كند او از من ( و از خانوادهء من ) است » . ( از اين رو سعد را به موجب اعمال نيكش سعد الخير مىناميدند ) . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 46 ، ص 337 ، ح 25 .