شرح و تفسير كفّارهء گناهان بزرگ
امام عليه السلام در اين سخن نورانىاش اشاره به بعضى از كفارات گناهان بزرگ مىكند ؛ كفارهاى كه مىتواند آن گناه را جبران نمايد . مىفرمايد : « از جمله كفارههاى گناهان بزرگ ، به فرياد بيچاره و مظلوم رسيدن و تسلّى دادن به افراد غمگين است » ؛
( مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ ، وَالتَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ )
. « ملهوف » معناى وسيعى دارد كه هر فرد مظلوم و بيچارهاى را شامل مىشود ؛ خواه بيمار باشد يا گرفتار طلبكار و يا فقير نادار و يا زندانى بىگناه . كسى كه به كمك اينگونه افراد بشتابد مىتواند عفو الهى را در برابر گناهانى كه انجام داده به خود متوجه سازد .
« مكروب » به هر شخص غمگين گفته مىشود ؛ خواه غم او در مصيبت عزيزش باشد يا غم بيمارى يا فقر يا شكست در امر تجارت و يا هر غم ديگر .
« تنفيس » همان زدودن غم است . در جايى كه ممكن است عامل غم بر طرف شود زدودنش از اين طريق خواهد بود ؛ مانند زدودن فقر از طريق كمك مالى و آنجا كه نمىتوان عامل آن را بر طرف كرد مىتوان از طريق تسلى دادن ، غم و اندوه را سبك نمود مانند كسى كه عزيزش را از دست داده با تسليت گفتن و دلدارى دادن به وسيلهء دوستان ، غم و اندوهش كاهش مىيابد يا بر طرف مىشود . اينها همه مصداق تنفيس است .