/ 98
شرح آيات :
تكذيب و مسئوليت
[ 66 ] انسان را در برابر حق سه گونه موضعگيرى است : قبول ، رد و بىتفاوتى . در اين آيه نظر قرآن به موضعگيرى دوم است . و مىگويد :
وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَ هُوَ الْحَقُّ قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ
قوم تو ، قرآن را دروغ شمردند ، در حالى كه سخنى است بر حق . بگو : من كارساز شما نيستم . » انسان خود مسئول مستقيم خود است در ردّ يا قبول حق . در واقع علم انسان به مسئوليت خود در برابر اعمال و رفتارش بسيار اتفاق مىافتد كه او را به موضعگيرى سالم و درست يارى دهد . ولى اگر چنان پندارد كه مىتواند خود را بىتفاوت نشان دهد و مسئوليت خود به گردن اين و آن اندازد كم كم به جايى مىرسد كه به اصل حقيقت بىتوجه و بىاعتنا مىگردد .
[ 67 ] قرآن ، تكذيب كنندگان رسالت را به سرنوشتى شوم كه در آينده در انتظار آنهاست تهديد مىكند ، آن گاه كه حق در صورت واقعى خود تجلى مىكند .
مىگويد ، چيزى كه خدا از آن خبر مىداد ، كه در آينده تحقق خواهد يافت ، اينك تحقق يافته است . در اين هنگام انسان در مىيابد كه در تكذيب حق چقدر زيانمند شده است . پزشك از وجود سلول فاسدى در پاى تو خبر مىدهد و مىگويد : بايد در معالجه عجله كنى ، ولى تو سخن او دروغ مىانگارى ، پس بر مرض راه پيشرفت مىگشايى و سرطان در مدت معينى در بدن تو منتشر مىشود . در اين هنگام پى مىبرى كه چه زيان بزرگى در انتظار تو بود ، آن روز كه هشدار پزشك را دروغ شمردى . چنين است سخن رسولان خدا ، آن وعدهها كه در آنها هيچ دروغ را راه نيست در روز و ساعت معين تحقق مىيابند و در آن هنگام تكذيب كننده به حقيقت امر پى مىبرد .
لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
به زودى خواهيد دانست كه براى هر خبرى ، زمانى معين است . »