نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 67 ) وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 68 ) وَ ما عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَ لكِنْ ذِكْرى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 69 )
موضع آدمى در برابر آيات خدا
رهنمودهايى از آيات :
قرآن كريم و حكمت آموز پيش از اين مجموعهاى از آيات آورد و در اينجا در باب موضعگيريهاى مردم در باب موافقت و مخالفت با آن آيات سخن مىگويد .
كسانى هستند از قوم رسول خدا كه حق را دروغ مىپندارند ولى پيامبر به اين مسئله توجه ندارد كه آنها قوم او هستند اما حق ، چون زمان اجرايش فرا رسد مردم خود خواهند دانست كه معنى آن چيست و داراى چه اهميتى است .
برخى از مردم آيات خدا را به مسخره مىگيرند ، به جاى آن كه آنها را فرا گيرند و به آنها عمل كنند . از اين گروه دورى كردن واجب است كه مردمى ستمكارهاند . اينان گاه مردم عوام ساده دل را با تظاهر به اين كه با حق مخالفت نمىورزند فريب مىدهند . قرآن ، در باب چنين كسان مىفرمايد بايد كس با ايشان نشست و برخاست نكند .
برخى هستند كه به نداى حق پاسخ دادهاند و از خداى مىترسند اينان مردمى سعادتمند هستند و خداى تعالى آنان را خواهد آمرزيد .