تعالى براى او بيان كرد كه عذاب او نصيب هر كسى است كه بخواهد ولى رحمتش گسترده است . همهء كسانى كه پرهيزگارى كنند و نفسهاى خود از آلايش پاكيزه سازند و به آيات خداوندى ايمان آورند مشمول رحمت او خواهند بود .
شرح آيات :
حكمت خشم
[ 154 ] در آيات متعدد قرآن سخن از خشم سريع موسى ( ع ) است . اكنون اين سؤال پيش مىآيد كه آيا موسى ذاتا مردى زود خشم بود يا موقعيت چنين ايجاب مىكرد .
واقع اين است كه بنى اسراييل امتى زبون بودند و به خوارى و ذلت عادت كرده ، در عين حال به موسى سخت علاقهمند بودند ، زيرا موسى رهانندهء ايشان بود .
پس اين قوم با چنين روحيهاى نياز به آن داشتند كه موسى در كارهاى روزانهشان دخالت مستقيم داشته باشد و اين كار با نرمى و آرامش ميسر نبود به عبارت ديگر احتياج به قدرى خشونت داشت .
از اينجا پى مىبريم كه هر گاه اوضاع به وضع عادى باز مىگشت خشم موسى هم تسكين مىيافت ، زيرا موسى براى خود خشمگين نمىشد .
وَ لَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ
- چون خشم موسى فرو نشست . » از اين آيه برمىآيد كه خشم موسى زمانى تسكين يافت كه عناصر خائن تصفيه شدند / 458 و بسيارى از آنان به قتل رسيدند و توبهء باقى پذيرفته آمد . از اين پس موسى طرح جامعهء نوين ، جامعهء سالم الهى را اجرا نمود .
أَخَذَ الْأَلْواحَ وَ فِي نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ
- الواح را برگرفت ، و در نوشتههاى آن براى آنها كه از پروردگارشان بيمناكند هدايت و رحمت بود . » پس از استوار شدن پايههاى توحيد در نفوس مردم ، بايد راه و روش زندگى اسلامى را طرح ريزى كرد . از اين رو است كه موسى ( ع ) پس از تصفيهء عناصر