[ 156 ] خداى سبحان براى مردم مقرّر مىدارد و نيكيها و بديهايشان را بر حسب اعمالشان و به مقدار ايمانشان يا كفرشان مىسنجد . اكنون وظيفه انسان است كه در اكتساب زندگى سعادتمندانه در دنيا و آخرت كوشا باشد ، و براى چنين سعادتى تلاش كند تا به مقصد و مقصود خويش برسد . كسى كه نظرش برترين اعمال باشد ، خداى تعالى در دل او انگيزه‌اى براى عمل به وجود مىآورد . در اين هنگام بشر نيازمند نقشه‌اى مىشود كه بر طبق آن حركت كند تا به هدف رسد . اين نقشه چيزى جز برنامه‌هاى الهى نيست از اين رو موسى مىگويد : وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ - براى ما ، در دنيا و آخرت نيكى بنويس . ما به سوى تو باز گشته‌ايم . » اين خواست و نگرش و الا يكى از بارزترين نشانه‌هاى مؤمنان صادق است ولى نياز به يك عمل جدى هم هست ، از اين روى است كه خداى تعالى مىفرمايد : قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ - گفت : عذاب خود را به هر كس كه بخواهم مىرسانم و رحمت من همه چيز را