وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 101 ) ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ( 102 ) لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( 103 )
معناى واژهها
100 [ و خرقوا ] : حكم كردند .
101 [ بديع ] : به معناى ايجاد كننده است ، و تفاوت ميان ابداع و اختراع آن است كه ابداع ، كارى است بىسابقه و اختراع ، كارى است كه سببى براى آن يافت نمىشود و لذا گفته شده است بدعت ، چيزى است مخالف سنّت ، زيرا به وجود آوردن چيزى است كه قبلا سابقه نداشته است .
/ 147
اسماء حسناى خداوندى
رهنمودهايى از آيات :
در درس پيشين با برخى از آيات و نشانههاى قدرت و علم و حكمت خدا آشنا شديم . در اين درس به بعضى از صفات الهى كه سبب معرفت مؤمن به پروردگارش مىشود سخن خواهد گفت . هر چه معرفت انسان به خدا بيشتر شود معرفت او به صفات و اسماء حسناى خداوندى نيز بيشتر مىشود و از اين راه معرفت