اين گفتار در واقع خط بطلانى است بر تبليغات مسموم دشمنان اسلام كه مىگويند : مسلمانان حق حيات براى غير خود قائل نيستند و معتقدند همه را بايد از دم شمشير گذراند و يا اينكه اسلام اصرار دارد ديگران را به اجبار وارد اين دين كند . آرى اين گفتار نشان مىدهد تمام انسانها و پيروان همهء مذاهب مىتوانند با مسلمانان زندگى مسالمت آميز داشته باشند و در داخل كشورهاى اسلامى در سايهء قوانين اسلام ، جان و مال و ناموس و آبرويشان محفوظ باشد . بر خلاف آنچه در دنياى امروز ديده مىشود كه حتى اختلاف رنگِ پوست در داخل كشور ظاهرا پيشرفتهاى مانند آمريكا مايهء تبعيضهاى وحشتناكى است و بر خلاف نمايشهاى سياسى در اين زمينه سفيدپوستان آنجا غالباً از سياهپوستان متنفرند ، مراكز اجتماعى آنها از هم جداست و در بسيارى از مسائل اجتماعى حاضر به همكارى با يكديگر نيستند .
آنگاه امام عليه السلام در پنجمين دستور كه از مهمترين دستورات مديريت و مردمدارى است ، مىفرمايد : « ( و بدان ) از مردم لغزشها و خطاها سر مىزند و مشكلاتى به آنها دست مىدهد ( كه آنها را از انجام وظيفه باز مىدارد ) و بهدست آنان از روى عمد يا خطا ، كارهاى ( خلافى ) ظاهر مىشود ( در اينگونه موارد ) از عفو و گذشت خود آنقدر به آنها عطا كن كه دوست دارى و خوشنود مىشوى خداوند از عفوش به تو عطا كند » ؛
( يَفْرُطُ « 1 » مِنْهُمُ الزَّلَلُ « 2 » ، وَتَعْرِضُ لَهُمُ
الْعِلَلُ ، وَيُؤْتَى عَلَى أَيْدِيهِمْ فِي الْعَمْدِ وَالْخَطَإِ ، فَأَعْطِهِمْ مِنْ عَفْوِكَ وَصَفْحِكَ مِثْلِ الَّذِي تُحِبُّ وَتَرْضَى أَنْ يُعْطِيَكَ اللَّهُ مِنْ عَفْوِهِ وَصَفْحِهِ ) .
بديهى است هيچ انسانى ( جز معصومان عليهم السلام ) نيست كه خطايى از او سر نزند .
هامش
( 1 ) . « يَفْرُط » از ريشهء « فرط » بر وزن « شرط » به معناى عجله و شتاب كردن در انجام كارى است . اين واژه درمورد كسى كه براى انجام كارى سبقت مىگيرد نيز بهكار مىرود .
( 2 ) . « زَلَل » و « زَلَّة » بر وزن « غلة » به معناى خطا و لغزش است .