بخش چهارم
ثُمَّ قَالَ :
يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ، لَاأُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَاءَ الْمُسْلِمِينَ خَوْضاً ، تَقُولُونَ : « قُتِلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ » . أَلَا لَاتَقْتُلُنَّ بِي إِلَّا قَاتِلِي . انْظُرُوا إِذَا أَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ ، فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ ، وَلَا تُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ ، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ : « إِيَّاكُمْ وَالْمُثْلَةَ وَلَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ » .
ترجمه
سپس ( امام عليه السلام ) فرمود :
اى فرزندان عبدالمطلب ! نكند بعد از شهادتم ( به بهانهء قتل من ) در خون مسلمانان فرو رويد و بگوييد : اميرمؤمنان كشته شد . آگاه باشيد جز قاتل من را بهسبب قتل من نكشيد . ( درست ) بنگريد هرگاه من از اين ضربت از دنيا چشم پوشيدم ، او را تنها يك ضربت بزنيد تا يك ضربت در برابر يك ضربت باشد .
و او را مثله نكنيد ( گوش و بينى و اعضاى او را جدا نسازيد ) كه من از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : « از مثله كردن بپرهيزيد ، هرچند نسبت به سگ گزنده باشد ! » .
شرح و تفسير سفارش اكيد امام عليه السلام دربارهء قاتلش !
امام عليه السلام در بخش آخر اين نامه ، روى سخن را به خويشاوندان خود از فرزندان عبدالمطلب كرده سه دستور مهم دربارهء سرنوشت قاتل خود به آنها