نكته اهمّيّت امر به معروف و نهى از منكر
دربارهء اهمّيّت امر به معروف و نهى از منكر بحثهاى گستردهاى در آيات قرآن مجيد و روايات وارد شده است كه در اينجا تنها به دو روايت قناعت مىكنيم :
در حديثى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم :
« إِنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ سَبِيلُ الْأَنْبِيَاءِ وَمِنْهَاجُ الصُّلَحَاءِ فَرِيضَةٌ عَظِيمَةٌ بِهَا تُقَامُ الْفَرَائِضُ وَتَأْمَنُ الْمَذَاهِبُ وَتَحِلُّ الْمَكَاسِبُ وَتُرَدُّ الْمَظَالِمُ وَتُعْمَرُ الْأَرْضُ وَيُنْتَصَفُ مِنَ الْأَعْدَاءِ وَيَسْتَقِيمُ الْأَمْر ؛
امر به معروف و نهى از منكر راه انبيا و طريقهء صالحان است فريضهء بزرگى است كه با آن ساير فرايض برپا مىگردد جادّهها امن و امان و كسبها حلال مىشود ، حقوق غصب شده به صاحبانش بازگردانده شده و زمينها آباد مىگردد و از دشمنان انتقام گرفته خواهد شد و تمام امور سامان مىيابد » . « 1 »
در ذيل همين حديث آمده است كه خداوند عزّوجل به شعيب پيامبر صلى الله عليه و آله وحى فرستاد كه من صد هزار نفر از قوم تو را كيفر خواهم داد ؛ چهل هزار نفر از اشرار و شصت هزار نفر از اخيار ! شعيب عرضه داشت : پروردگارا اشرار به جاى خود ، اخيار چرا ؟ خداوند عزّوجل به او وحى فرستاد :
« دَاهَنُوا أَهْلَ الْمَعَاصِي وَلَمْ يَغْضَبُوا لِغَضَبِي ؛
با گنهكاران راه سازش و بىتفاوتى پيش گرفتند و هرگز به جهت خشم من خشمگين نشدند » . « 2 »
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم :
« الْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيُ عَنِ الْمُنْكَرِ خَلْقَانِ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ فَمَنْ نَصَرَهُمَا أَعَزَّهُ اللَّهُ وَمَنْ خَذَلَهُمَا خَذَلَهُ اللَّهُ ؛
امر به معروف و نهى از منكر دو مخلوق ( برجسته ) از مخلوقان خدايند هركس اين دو
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 5 ، ص 55 ، ح 1 .
( 2 ) . همان مدرك .