جهاد قانونى عمومى در عالم آفرينش است ، زيرا تمام موجودات زنده اعم از گياهان ، انواع حيوانات و جانداران بهوسيلهء جهاد ، موانع را از سر راه خود برمىدارند تا بتوانند به حيات مطلوب ادامه دهند .
در خلقت اين جهان هر موجودى معمولًا آفتى دارد كه اگر با آن آفت مبارزه نكند نابود مىشود و يا از پيشرفت باز مىماند .
ريشههاى درختان براى بهدست آوردن آب و غذا در اعماق زمين دائما در حركتند و هرگاه به مانعى مانند سنگى برسند يا آن را در هم مىشكنند و يا آن را دور زده به پيشروى خود ادامه مىدهند و گاه مىبينيم ريشههاى لطيف گياهان مانند متههاى فولادى موانع را سوراخ مىكنند .
راه دور نرويم بدن ما در تمام طول شبانهروز در حال جهاد است ، زيرا ميكروبها از چهار طريق ؛ آب ، هوا ، غذا و پوست بدن ( آنجايى كه خراشى بردارد ) هجوم مىآورند اگر نيروى دفاعى تن و گلبولهاى سفيد خون با آنها به پيكار برنخيزند ممكن است در يك روز انواع بيمارىها دامن ما را بگيرد اما اين جهاد خاموش و پر دامنه است كه سلامتى ما را حفظ مىكند .
جوامعى كه جهاد را ترك كنند نيز در مدت كوتاهى يا نابود مىشوند و يا به ضعف و ذلت كشيده خواهند شد .
در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم :
« مَنْ تَرَكَ الْجِهَادَ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ذُلًّا وَفَقْراً فِي مَعِيشَتِهِ وَمَحْقاً فِي دِينِهِ ؛
آنها كه جهاد را ترك گويند خداوند لباس ذلت بر اندامشان مىپوشاند و فقر و احتياج بر زندگى آنها حاكم مىشود و دينشان را بهتدريج از بين مىبرد » سپس مىافزايد :
« إِنَّ اللَّهَ أَعَزَّ أُمَّتِي بِسَنَابِكِ خَيْلِهَا وَمَرَاكِزِ رِمَاحِهَا ؛
خداوند امت مرا بهوسيلهء سم ستورانش ( كه به سوى ميدان جهاد پيش مىروند ) و بهوسيلهء پيكان نيزههايش ( در برابر دشمن ) عزت مىبخشد » . « 1 »
هامش
( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 6 ، ص 123 ، ح 8 .