47 و من كتاب له عليه السلام لِلْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ عليهما السلام لَمَّا ضَرَبَهُ ابْنُ مُلْجَمٍ لَعَنَهُ اللَّهُ
از وصاياى امام عليه السلام
به امام حسن و امام حسين عليهما السلام است ، هنگامى كه ابن ملجم - كه لعنت خدا بر او باد - به آن حضرت ضربه زد . « 1 »
نامه در يك نگاه
اين نامه كه در حقيقت يكى از وصاياى جامع و پرمحتواى امام عليه السلام هنگامى است كه در بستر شهادت افتاده بود ، خطاب به فرزندانش حسن و حسين عليهما السلام ، بلكه همهء شيعيان ، حاوى چند بخش مهم است :
در بخش اوّل امام عليه السلام آنها را توصيه به تقوا و بىاعتنايى به زرق و برق دنيا
هامش
( 1 ) . سند نامه :
اين وصيتنامه را گروه زيادى پيش از سيد رضى از آن حضرت نقل كردهاند ؛ از جمله ابومخنف ( لوط بن يحيى مطابق نقل مقاتل الطالبين ) و ابو حاتم سجستانى در كتاب المعمرون و طبرى در تاريخ معروف خود در حوادث سال 40 و كلينى در كتاب كافى و مسعودى در مروج الذهب و شيخ صدوق در من لا يحضره الفقيه و جمعى ديگر ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، ص 379 - / 381 ) .