آهسته به ذكر پروردگارشان مشغول است ، بر اثر استغفارهاى طولانى گناهانشان از ميان رفته است » ؛
( فِي مَعْشَرٍ أَسْهَرَ « 1 » عُيُونَهُمْ خَوْفُ مَعَادِهِمْ ، وَتَجَافَتْ « 2 » عَنْ
مَضَاجِعِهِمْ « 3 » جُنُوبُهُمْ ، وَهَمْهَمَتْ « 4 » بِذِكْرِ رَبِّهِمْ شِفَاهُهُمْ ، وَتَقَشَّعَتْ « 5 » بِطُولِ اسْتِغْفَارِهِمْ
ذُنُوبُهُمْ ) .
اين تعبيرات در واقع برگرفته از قرآن مجيد است آنجاكه در اوصاف مؤمنان واقعى مىفرمايد : « « تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَطَمَعاً وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » ؛ پهلوهايشان از بسترها دور مىشود ( و شبانگاه به پا مىخيزند و رو به درگاه خدا مىآورند ) و پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه به آنان روزى دادهايم انفاق مىكنند » . « 6 »
در جاى ديگر مىفرمايد : « « كانُوا قَليلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ * وَبِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ » ؛ آنها كمى از شب را مىخوابيدند * و در سحرگاهان استغفار مىكردند » . « 7 »
در ادامهء اين سخن با استفاده از آيهاى از قرآن مجيد اين افراد را به عنوان حزب اللَّه معرفى كرده مىفرمايد : « آنها « حزب اللَّه » اند ؛ بدانيد « حزب اللَّه » پيروزان و رستگارانند » ؛ « أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » . « 8 »
سرانجام ، امام عليه السلام نامهء پربار و آموزندهء خود را با اين جمله كه خطاب به
هامش
( 1 ) . « أسْهَرَ » از ريشهء « سَهَر » بر وزن « سفر » به معناى بيدار ماندن است .
( 2 ) . « تَجافَتْ » از ريشهء « تَجافى » به معناى دورى گزيدن گرفته شده و ريشهء اصلى آن « جفاء » به معناى دورى كردن است .
( 3 ) . « مَضاجِع » جمع « مضجع » به معناى خوابگاه است .
( 4 ) . « هَمْهَمَتْ » از ريشهء « هَمْهَمة » به معناى سخن گفتن آهسته است .
( 5 ) . « تَقَشَّعَتْ » از ريشهء « تَقَشَّع » بر وزن « توقع » به معناى از ميان رفتن و پراكنده شدن است از ريشهء « قَشْع » بر وزن « مشق » به معناى بر طرف ساختن گرفته شده است .
( 6 ) . سجده ، آيهء 16 .
( 7 ) . ذاريات ، آيهء 17 و 18 .
( 8 ) . مجادله ، آيهء 22 .