41 و من كتاب له عليه السلام إلى بَعْضِ عُمّالِهِ
از نامههاى امام عليه السلام
به يكى از فرماندارانش « 1 »
نامه در يك نگاه
اين نامه همانگونه كه در پايان آن در بحث نكات به صورت مشروح خواهد آمد ، بنابر معروف به عبد اللَّه بن عباس نوشته شده است و امام عليه السلام او را به جهت عدم رعايت موازين صحيح در بيتالمال سرزنش و نكوهش كرده است و همچون پدرى دلسوز و با محبّت كه فرزندش را در راه خطا مىبيند ، بر او بانگ
هامش
( 1 ) . سند نامه :
بخشهايى از اين نامه را ابن قتيبه ( متوفاى 276 ) در كتاب عيون الاخبار آورده است و بلاذرى ( متوفاى 279 ) در كتاب انساب الاشراف و ابن عبد ربه ( متوفاى 328 ) در عقد الفريد آورده و اينها همگى قبل از سيد رضى مىزيستهاند و از كسانى كه پس از سيد رضى بوده و آن را در كتابهاى خود آوردهاند ، احمد بن محمد بن ميدانى در مجمع الامثال و سبط بن جوزى در تذكرة الخواص است .
ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغهء خود مىگويد : راويان اتفاق نظر دارند كه اين نامه از على عليه السلام است و در اكثر كتب تاريخى آمده است ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، ص 344 ) .