إِنَّهُ بَايَعَنِي الْقَوْمُ الَّذِينَ بَايَعُوا أَبَا بَكْرٍ وَ عُمَرَ وَ عُثْمَانَ عَلَى مَا بَايَعُوهُمْ عَلَيْهِ ، فَلَمْ يَكُنْ لِلشَّاهِدِ أَنْ يَخْتَارَ ، وَ لَا لِلْغَائِبِ أَنْ يَرُدَّ ، وَ إِنَّمَا الشُّورَى لِلْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ ، فَإِنِ اجْتَمَعُوا عَلَى رَجُلٍ وَ سَمَّوْهُ إِمَاماً كَانَ ذلِكَ للَّهِ رِضًا ، فَإِنْ خَرَجَ عَنْ أَمْرِهِمْ خَارِجٌ بِطَعْنٍ أَوْ بِدْعَةٍ رَدُّوهُ إِلَى مَا خَرَجَ مِنْهُ ، فَإِنْ أَبَى قَاتَلُوهُ عَلَى اتِّبَاعِهِ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ ، وَ وَلَّاهُ اللَّهُ مَا تَوَلَّى . وَ لَعَمْرِي ، يَا مُعَاوِيَةُ ، لَئِنْ نَظَرْتَ بِعَقْلِكَ دُونَ هَوَاكَ لَتَجِدَنِّي أَبْرَأَ النَّاسِ مِنْ دَمِ عُثْمَانَ ، وَ لَتَعْلَمَنَّ أَنِّي كُنْتُ فِي عُزْلَةٍ عَنْهُ إِلَّا أَنْ تَتَجَنَّى ؛ فَتَجَنَّ مَا بَدَا لَكَ ! وَ السَّلَامُ .
ترجمه
( بيعتى كه مردم در مدينه با من كردند ، براى تو كه در شام بودى الزام آور است ، زيرا ) همان كسانى كه با ابوبكر و عمر و عثمان بيعت كردند با همان شرايط با من بيعت نمودند ، بنابراين نه حاضران اختيار فسخ يا مخالفت با آن را دارند و نه كسى كه غايب بوده حق رد كردن آن را دارد . شورى تنها از آنِ مهاجران و انصار است ، هر گاه همگى كسى را برگزيدند و امامش ناميدند ، خداوند از او راضى و خوشنود است ؛ بنابراين اگر كسى از فرمان آنها با بدگويى يا بدعتى خارج گردد ، مسلمانان او را به جاى خود باز مىگردانند ، و اگر امتناع ورزد ، با او پيكار مىكنند ، چرا كه از غير مسير مؤمنان تبعيت كرده و خدا او را در بيراهه رها مىسازد . اى معاويه ! به جانم سوگند اگر با نگاه عقل بنگرى نه با چشم هوا و هوس ، مرا از همه مبرّاتر از خون عثمان مىيابى و خواهى دانست من به كلى از آن بر كنار بودم مگر اينكه در مقام تهمت برآيى و چنين نسبت ناروايى را به من بدهى . اگر چنين است هر تهمتى مىخواهى بزن و السلام .