6 و من كتاب له عليه السلام إلى معاوية
از نامههاى امام عليه السلام است
كه به معاويه نگاشته « 1 »
نامه در يك نگاه
امام عليه السلام طىّ اين نامه در واقع در چند چيز با معاويه اتمام حجت مىكند :
نخست اينكه مسألهء بيعت او همانند بيعت مردم با خلفاى پيشين بود ( بلكه از جهاتى برتر ) بنابراين هيچ كس نمىتواند به مخالفت با آن برخيزد و بايد همه با آن هماهنگ باشند .
هامش
( 1 ) . سند نامه :
اين نامه بخشى از يك نامهء مشروحتر است كه امام عليه السلام آن را براى معاويه مرقوم داشت و همراه با « جرير بن عبداللَّه البجلى » به سوى معاويه فرستاد و از جمله كسانى كه قبل از سيد رضى آن را نقل كردهاند نصر بن مزاحم در كتاب صفين ، ابن قتيبة در الامامة والسياسة و ابن عبد ربه در عقد الفريد است . علاوه بر اينها طبرى نيز در تاريخ خود اين نامه و داستان مشروحى را كه دربارهء اين نامه است را در جلد سوم كتاب خود در حوادث سنه 36 آورده است . ابن عساكر نيز در تاريخ مدينهء دمشق در شرح حال معاويه آن را نقل كرده است .
( مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، ص 209 )