محدودهء آذربايجان آن روز از امروز گستردهتر بود و علاوه بر تبريز ، خوى ، سلماس ، اروميه و اردبيل ، مناطقى از گيلان و مازندران را نيز شامل مىشد و از طرف غرب نيز فراتر از مرزهاى كنونى بود . حموى مىگويد : « اين منطقه خود مملكت عظيمى است ، داراى بركات فراوان ، خرم و سرسبز ، پرآب و داراى چشمههاى بسيار » . يعقوبى در تاريخ خود مىنويسد : معاويه هر سال سى هزار هزار ( سى ميليون ) درهم از خراج آذربايجان دريافت مىداشت و اين نشان مىدهد كه تا چه اندازه آن منطقه گسترده و آباد بوده است . « 1 »
هامش
( 1 ) . به كتاب تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 233 و تاريخ طبرى در حوادث سنهء 22 و همچنين معجم البلدان حموى ، ج 1 ، ص 128 و فتوح البلدان بلاذرى ، ج 2 ، ص 400 مراجعه شود .