مقدم بر همه چيز او را به تقواى الهى و قناعت به فرايض و احكامِ روشن خداوند و پرهيز از گام نهادن در راههاى مشكوك دعوت مىكند مىفرمايد : « پسرم بدان محبوبترين چيزى كه از ميان وصايايم بايد به آن تمسك جويى ، تقوا و پرهيزكارى است و اكتفا به آنچه خداوند بر تو فرض و لازم شمرده است و حركت در راهى كه پدرانت در گذشته آن را پيمودهاند و صالحان از خاندانت از آن راه رفتهاند » ؛ ( وَ اعْلَمْ يَا بُنَيَّ أَنَّ أَحَبَّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِهِ إِلَيَّ مِنْ وَصِيَّتِي تَقْوَى اللَّهِ وَ الاقْتِصَارُ عَلَى مَا فَرَضَهُ اللَّهُ عَلَيْكَ ، وَ الْأَخْذُ بِمَا مَضَى عَلَيْهِ الْأَوَّلُونَ مِنْ آبَائِكَ ، وَ الصَّالِحُونَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِكَ ) .
بى شك تقواى الهى مهمترين وصيّت همهء اولياء اللَّه است و زاد و توشهء قيامت و برگهء ورود در بهشت و معيارِ امتياز انسانها بر يكديگر مىباشد و به همين دليل در همهء خطبههاى نماز جمعه به آن توصيه مىشود و بر آن تأكيد مىورزند .
تقوا كه همان حالت خداترسى درونى و مسئوليت پذيرى واقعى است انسان را از هر گونه گناه باز مىدارد .
جملهء « وَ الاقْتِصَارُ عَلَى مَا فَرَضَهُ اللَّهُ عَلَيْكَ » به اين معنا نيست كه تنها به واجبات قناعت كن و از مستحبات و سنن بپرهيز ، بلكه اشاره به نكتهاى است كه در ادامهء سخن مىآيد و آن پرهيز از امورى است كه در شريعت مسكوت مانده و كسى در برابر آن مسئوليت ندارد و يا دسترسى به آن ميسر نيست ؛ مانند معرفت به كنه ذات خداوند .
جملهء « وَ الصَّالِحُونَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِكَ » اشاره به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و شخص على عليه السلام و عبد المطلب و حمزه و ابو طالب و جعفر است .
آن گاه امام عليه السلام به ذكر دليل بر اين مطلب پرداخته مىفرمايد : « زيرا همان گونه كه تو دربارهء خويش نظر مىكنى آنها نيز دربارهء خود نظر كردهاند و آن گونه كه تو ( براى صلاح خويشتن ) مىانديشى آنها نيز مىانديشيدند ( با اين تفاوت كه آنها
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 529
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٢٩