است كه خالى از هر گونه گياه و علفهاى هرزهء مزاحم باشد و هر بذرى در آن افشانده شود به سرعت آن را مىپذيرد .
از سوى ديگر ، تعلقات دنيوى و مادى ، او را به خود مشغول نداشته است تا پذيرش او نسبت به حق ضعيف شود .
از سوى سوم تعليمات انبيا و احكام دين خدا با منافع نامشروع بسيارى از بزرگسالان در تضاد است و آنها حاضر نيستند به آسانى دست از منافع خود بردارند در حالى كه جوانان گرفتار چنين منافعى نيستند .
يك از شعراى عرب مىگويد :
قد ينفع الادب الاحداث فى مهل * و ليس ينفع بعد الكبر الادب
ان القصون اذا قوّمتها اعتدلت * و لن تلين اذا قوّمتها الخشب
تربيت نسبت به جوانان در مدت كوتاهى فايده مىبخشد ولى بعد از بزرگسالى اثرى ندارد .
شاخههاى تر و نازك را به راحتى مىتوان صاف و مستقيم كرد ولى هنگامى كه به صورت چوبهاى سختى در آمد قابل تغيير نيست .
و به گفتهء سعدى :
آنكه در خرديش ادب نكنند * در بزرگى فلاح از او برخاست
چوب تر را چنان كه خواهى پيچ * نشود خشك جز به آتش راست